Secretaris-generaal van de NAVO geschorst door een Belgische rechtbank?

Secretaris-generaal van de NAVO geschorst door een Belgische rechtbank?

Dit had voorpaginanieuws moeten zijn. En toch bleven de grote media stil: Mark Rutte, gewezen Nederlandse premier, en de NAVO, zijn nieuwe werkgever, worden in Brussel voor de rechter gedaagd.

De benoeming van Mark Rutte tot secretaris-generaal van de NAVO in oktober 2024 weerspiegelt een afdrijven van de Europese Unie naar een oorlog tegen Rusland. Het proces, dat de ambtsaanvaarding van Mark Rutte tijdelijk wil opschorten, zou dus grote gevolgen kunnen hebben voor het internationale evenwicht. Laten we deze intrigerende en weinig bekende zaak eens van naderbij bekijken.

Op 11 september 2024 stapte de Nederlandse juridische en financiële expert Karim Aachboun, vertegenwoordigd door het Belgische advocatenkantoor ADVOCOM, naar de Nederlandstalige rechtbank van eerste aanleg in Brussel om uitstel te vragen van de benoeming van de heer Rutte tot secretaris-generaal van de NAVO. Op die datum had Mark Rutte zijn functie bij de Noord-Atlantische Verdragsorganisatie nog niet officieel opgenomen. De eiser hoopte zo te verhinderen dat hij zich zou kunnen beroepen op de immuniteit die aan deze nieuwe functie verbonden is. Karim Aachboun, die in Nederland al twee afzonderlijke procedures voerde tegen de heer Rutte en de Nederlandse Staat, vreesde dat deze acties zouden vervallen door de immuniteit die de NAVO haar nieuwe topman verleent.

De NAVO beroept zich op haar immuniteit

Als om de bezorgdheid van de eiser te bevestigen, had de NAVO, vertegenwoordigd door het Belgische advocatenkantoor Xirius, zich inderdaad beroepen op haar eigen immuniteit en de Brusselse rechtbank laten weten dat ze dus niet bij deze procedure betrokken kon worden. Tegen alle verwachtingen in vroeg echter de Belgische Staat, eveneens vertegenwoordigd door Xirius, om zich bij de verdediging te voegen. Als gastland van de NAVO vond België immers dat het de verantwoordelijkheid had om deze organisatie optimale werkomstandigheden te garanderen en haar dus te verdedigen tegen een stap die haar goede werking zou kunnen belemmeren. De heer Aachboun verzette zich uiteraard heftig tegen het feit dat België partij zou worden in dit proces. Hij vond dat de onpartijdigheid van de rechters in gevaar zou komen tegenover de Staat die hen betaalt.

In een emotionele verklaring voor de Belgische rechtbank verwees de heer Aachboun naar het recht op een eerlijk proces, zoals beschreven in artikel 6 van het Europees Verdrag voor de Rechten van de Mens (EVRM), en naar de beginselen van Charles de Montesquieu, de vader van de Trias Politica, naar wie de rechtbank genoemd is. „De gerechtelijke procedure is de enige weg die openstaat voor burgers die gerechtigheid zoeken. We hebben geen ander middel”, verklaarde de heer Aachboun. „Als een rechtbank die de naam van Montesquieu draagt het recht van een burger op een eerlijk proces niet eerbiedigt, als mensen die voor organisaties als de NAVO werken zich voor misdaden en wanbedrijven gewoon op immuniteit kunnen beroepen, wat is dan de waarde van ‘de rechtsstaat’ of van een ‘constitutionele staat’?”

De advocaten van het kantoor Xirius verzetten zich namens de NAVO en Mark Rutte uiteraard tegen het uitstel van de ambtsaanvaarding van de 14e secretaris-generaal. Ze betwistten ook de rechtsmacht van de Belgische rechtbank over de Noord-Atlantische Organisatie. Ten slotte vonden ze dat het door de heer Aachboun ingeroepen recht op een eerlijk proces niet relevant was, omdat de mensenrechten niet als „absolute” rechten worden beschouwd en de rechten van de NAVO in dit geval zouden primeren.

Het Belgische gerecht bevestigt zijn bevoegdheid om de zaak te beoordelen

In zijn beslissing van 24 september 2024 bevestigde de Brusselse rechter zijn bevoegdheid en sprak hij zich op dat punt uit tegen het standpunt van de NAVO. Hij oordeelde echter dat het belang van de heer Aachboun om in rechte op te treden onvoldoende was en wees zijn vordering af. Waarop de eiser onmiddellijk in beroep ging. Het was voor hem cruciaal dat te doen voordat de heer Rutte zijn nieuwe functie opnam. De 14e secretaris-generaal van de NAVO trad niettemin een week later, op 1 oktober, in functie.

Geërgerd door de voortzetting van de beroepsprocedure stuurde het advocatenkantoor Xirius de heer Aachboun een brief waarvan de inhoud niet bekend is. Maar twee dagen later, op 21 oktober, deed de eiser op sociale media een verrassende aankondiging: hij zou documenten over pedofilie in zijn beroepsdossier opnemen. Hij verwees naar het Demmink-schandaal[1], dat tussen 2007 en 2015 de krantenkoppen haalde en waarin de secretaris-generaal van het ministerie van Justitie betrokken was bij vermeende verkrachtingen van jonge jongens, waarvoor hij uiteindelijk niet werd vervolgd. Na deze aankondiging kreeg de heer Aachboun te maken met een golf van trollen, cyberaanvallen en andere hindernissen, met name bij zijn crowdfundinginitiatief.

Mark Rutte en zijn invloed op Nederland

Mark Rutte trad op 1 oktober 2024 in functie als 14e secretaris-generaal van de NAVO. Daarvoor had hij zich onderscheiden door zijn recordlange ambtstermijn als Nederlandse premier: hij bekleedde die functie dertien jaar, van 2010 tot 2024, nadat hij van 2006 tot 2023 leider was geweest van de Volkspartij voor Vrijheid en Democratie (bekend onder de afkorting VVD). De VVD is een partij die tot liberaal-rechts wordt gerekend. Oorspronkelijk eerder als conservatief beschouwd, zorgde ze onlangs voor controverse door de legalisering te steunen van seksuele relaties tussen volwassenen en minderjarigen vanaf 12 jaar[2].

Onder de regeringen die Mark Rutte leidde, versnelde de ineenstorting van Nederland, van de democratie, van de rechtsstaat en van de hoge levenskwaliteit van de Nederlandse burgers, waardoor het land een vruchtbare bodem werd voor de „Great Reset”. Bezorgd om zich als de beste van de klas te profileren wat de doelstellingen van de strijd tegen CO2 betreft, creëerde Mark Rutte een ontmoedigend ondernemingsklimaat, waardoor multinationals zoals Shell, Unilever en DSM hun hoofdkantoor naar het buitenland verhuisden. Boeren en vissers werden getroffen door de strengste uitstootnormen van de EU, gelijktijdig met een duizelingwekkende stijging van de energieprijzen. Het aantal landbouwbedrijven in Nederland daalde van 72.000 in 2010 tot 50.000 in 2023, en de afbraak van de vissersvloot was nog drastischer. Tegelijk raakten landbouwgrond en visrechten geconcentreerd in de handen van een klein aantal bedrijven. Meer in het algemeen namen de faillissementen van kmo’s in het land toe, met een piek in 2013 en een stijging van 30% in 2024 ten opzichte van het al zorgwekkende niveau van de voorgaande jaren. De Nederlandse gasvelden, een overvloedige en goedkope energiebron, werden in april 2024 gesloten en symbolisch begraven onder 500 m3 beton. Armoede en inflatie zijn onder de regeringen van Mark Rutte aanzienlijk toegenomen[3].

Tegelijk gingen democratie en transparantie voortdurend achteruit. Een voorbeeld is de afschaffing door premier Rutte van het raadgevend referendum, nadat de Nederlandse burgers in 2018 het ontwerpakkoord tussen Oekraïne en de Europese Unie hadden verworpen, wat was uitgedraaid op een symbolische stem tegen de EU. Ook de stemming van het Nederlandse parlement tegen de Europese digitale identiteit (eID) werd door de regering-Rutte flagrant genegeerd.

De centralisatie van macht en controle en de verstrengeling van inlichtingendiensten, politiek, media, adviesbureaus, ngo’s en gerecht bereikten onder leiding van Mark Rutte een hoogtepunt. Zo werd tussen 2010 en 2024 het aantal gemeenteraden verminderd en werden ze verdrongen door vier „Global Mayors” (een wereldwijd initiatief dat in Nederland werd gelanceerd), die nu officieus alle andere lijken te besturen. En terwijl veel rechters nu tot dezelfde politieke partij behoren, Democraten ’66, behoort de opvolger van Mark Rutte als premier, Dick Schoof, tot geen enkele politieke partij en werd hij nooit verkozen. Hij is de gewezen directeur van de Nederlandse inlichtingendienst.

Poging tot schikking voor 3 miljoen euro

Op 4 november, in de aanloop naar de beroepszitting die voor eind januari 2025 gepland was, stelden de vertegenwoordigers van de heer Rutte de heer Aachboun een financiële schikking voor. In ruil voor een betaling van drie miljoen euro moest Karim Aachboun de twee Nederlandse zaken laten vallen, voor altijd zwijgen over „Demmink” en zelfs het grondgebied van de EU verlaten. De heer Aachboun sloeg het aanbod af. Tien dagen later kondigde hij aan dat hij het recht had verkregen om beslag te leggen op het appartement van Mark Rutte in Den Haag als waarborg, voor het geval de rechter schadevergoeding zou toekennen aan de burgerlijke partijen in de lopende processen.

Het dossier-Demmink

De bekendmaking van de voorwaarden van de voorgestelde schikking – die bevestigt dat Karim Aachboun over voorkennis over Joris Demmink beschikte – heeft de belangstelling voor de zaak in Nederland aanzienlijk vergroot. Joris Demmink, secretaris-generaal van het Nederlandse ministerie van Justitie van 2010 tot zijn pensioen in 2012, was een van de meest omstreden en machtigste hoge ambtenaren van Nederland. Sinds de jaren 1990 dook de naam van Joris Demmink herhaaldelijk op in zaken van vermeend seksueel misbruik van minderjarige jongens, prostitutie van jonge jongens en machtsmisbruik, in Nederland en in het buitenland. De namen van verscheidene andere hooggeplaatste ambtenaren, onder wie officieren van justitie, waren in verband met de heer Demmink en zijn vermeende misdaden ook uitgelekt in een eerdere zaak, bekend als het Rolodex-onderzoek[4]. De pogingen om de heer Demmink te vervolgen, zijn nooit geslaagd. Integendeel, het waren degenen die zich over dit dossier bogen die zelf werden vervolgd of met vervolging werden bedreigd.

Terwijl de Nederlandse alternatieve media zich nu voor de zaak interesseren, hullen de traditionele media zich in stilzwijgen, na mislukte pogingen om de heer Aachboun af te schilderen als een charlatan en zijn beschuldigingen als bedrog. Tot op heden heeft geen enkele Nederlandse journalist de zittingen bijgewoond, en de enige Belgische journalist die bij de eerste zitting aanwezig was, is nooit meer teruggekomen…

Wie is Karim Aachboun?

Na zijn afstuderen aan de Universiteit van Amsterdam kreeg Karim Aachboun een functie aangeboden bij het prestigieuze Nederlandse adviesbureau KPMG Meijburg & Co. Amper 20 jaar oud stelde hij zich ambitieuze doelen en hielp hij namens de Nederlandse regering met succes akkoorden te sluiten met multinationals. Tot zijn successen behoort de onderhandeling over de vestiging van het nieuwe hoofdkantoor van de Israëlische multinational ICL in Nederland, ten koste van Zwitserland. Een akkoord waaraan de heer Aachboun met Mark Rutte had gewerkt. Hij kent dus de achtergrond van de Nederlandse politiek goed. In 2016 dwongen interne jaloezieën de heer Aachboun KPMG te verlaten. De rechtbank veroordeelde het adviesbureau echter om de jonge man bijna een miljoen euro schadevergoeding te betalen. Daarna richtte hij samen met zijn vroegere mentor TaXeCo op. Dit adviesbureau biedt juridische en fiscale diensten aan grote internationale klanten zoals Louis Vuitton, PNB Paribas en de voetballers van FC Barcelona.

Rechter van het hof van beroep beschuldigt de NAVO van inmenging

Op de beroepszitting van 20 januari 2025 gebeurde iets opmerkelijks. De rechter van het hof van beroep liet verstaan dat de NAVO probeerde het gerecht te beïnvloeden door ongevraagd brieven te sturen naar hemzelf, naar de rechter die het eerste vonnis had geveld en naar de voorzitters van beide rechtscolleges — hoewel geen van die laatsten officieel bij de procedure betrokken is.

De verdediging wees de beschuldiging onmiddellijk af en stelde dat de brief er enkel toe strekte op hoffelijke wijze uit te leggen waarom de NAVO wegens haar immuniteit geen partij kon zijn in het proces. De rechter was niet overtuigd: volgens de gebruiken had zulke briefwisseling beperkt moeten blijven tot de partijen die rechtstreeks bij de zaak betrokken zijn. Door de brief naar zijn oversten te sturen en hem niet door te sturen naar de eiser, de heer Aachboun, had de NAVO wel degelijk geprobeerd ongepaste druk uit te oefenen, besloot de magistraat.

De heer Aachboun deelde die inschatting en vond dat deze stap de onpartijdigheid van het gerecht in gevaar bracht. Twee dagen na de zitting stapte hij naar het Hof van Cassatie in Brussel met de vraag de zaak aan het Nederlandstalige hof van beroep te onttrekken. Uit respect voor de rechter die de ondergane druk had aangeklaagd, en om een eerlijk oordeel te waarborgen, kon de zaak volgens hem niet langer eerlijk in Brussel worden behandeld. Mark Rutte, de NAVO en de betrokken rechter werden verzocht binnen een maand hun opmerkingen in te dienen.

Rechter van het hof van beroep verliest zijn geheugen

Het verzoek om de zaak aan het hof van beroep te onttrekken, werd op 6 mei door het Hof van Cassatie verworpen. De verklaring ligt misschien in het feit dat de rechter, die aanvankelijk over inmenging had geklaagd, in zijn officiële verklaring, medeondertekend door de voorzitter van het hof, schreef dat hij zich niet meer herinnerde wat hij eerder had gezegd over een vermeende inmenging van de NAVO. Het Hof van Cassatie aanvaardde dus de uitleg van de advocaten van de heer Rutte, die beweerden dat de door de NAVO verstuurde brieven louter beleefdheidsbrieven waren.

Karim Aachboun diende toch op 20 mei klacht in bij de Belgische politie en vroeg zelfs de onmiddellijke arrestatie van Mark Rutte, zodat hij niet in de verleiding zou komen druk uit te oefenen op het politieonderzoek. Verwijzend naar het geval van de Belg Willy Claes, die in 1995 zijn functie als secretaris-generaal van de NAVO moest opgeven wegens een onderzoek naar zijn betrokkenheid bij het Agusta-Dassault-corruptieschandaal rond een wapencontract, herinnerde de heer Aachboun eraan dat inmenging een ernstig strafbaar feit is.

Temeer daar de huidige secretaris-generaal Mark Rutte zelf in opspraak zou kunnen komen door een corruptieonderzoek naar een aankoopagentschap van de NAVO, het NSPA, in het kader van contracten voor de aankoop van drones en munitie[5]. Dit nieuwe schandaal kwam op 14 mei aan het licht, toen het Belgische federale parket meldde dat het verscheidene huidige en gewezen werknemers van het agentschap had aangehouden op verdenking van corruptie en witwassen. Het Belgische federale parket kondigde echter aan de details van de zaak „in het belang van het onderzoek” vertrouwelijk te willen houden.

Bovendien hebben de advocaten van de heer Rutte in de zaak tegen de heer Aachboun België gewaarschuwd dat de arrestatie van de secretaris-generaal van de NAVO „een diplomatieke crisis van ongekende omvang” zou veroorzaken.

Geen arrest, maar een gerucht

Op 12 mei, de dag waarop het hof van beroep zijn arrest moest uitspreken, bleef de deur van de rechtszaal dicht, hoewel de zitting niet officieel was afgelast. Alle pogingen om een uitleg, een nieuwe zittingsdatum of een verslag van het vonnis te krijgen, bleven vruchteloos. Heeft de rechter al dan niet een arrest geveld? Dat probeert de eiser zelf uit te klaren. Karim Aachboun was immers bijzonder verrast toen de Nederlandse rechtbankverslaggever Chris Klomp op 4 juni tweette dat hij zijn beroep had verloren en dat het hof van beroep de rechtbank van eerste aanleg had teruggefloten door het Belgische gerecht onbevoegd te verklaren om te oordelen over het geschil tussen Karim Aachboun, Mark Rutte en de NAVO. Op 9 juni had de heer Aachboun nog altijd geen officiële informatie ontvangen die dit gerucht kon bevestigen.

De processen in Nederland

In de processen in Nederland vervolgt Karim Aachboun Mark Rutte en de Nederlandse Staat in het kader van twee schandalen: de illegale levering van militair materieel aan Israël en malversaties rond de kinderbijslag en de kinderopvangtoeslag.

  • Verdediging van een slachtoffer in Gaza - illegale levering van militaire reserveonderdelen aan Israël

In een eerste proces vertegenwoordigt Karim Aachboun de belangen van de familie van een 37-jarige Nederlandse vrouw die omkwam bij een Israëlische aanval in Gaza. De heer Aachboun stelt dat de Nederlandse Staat en Mark Rutte, als gewezen premier, door illegale leveringen van reserveonderdelen voor de F‑35 aan Israël medeverantwoordelijk zijn voor de dood van deze vrouw. De rechter in eerste aanleg wees de zaak in januari 2025 af zonder een zitting te houden. De heer Aachboun is tegen deze afwijzing in beroep gegaan; de datum van de beroepszitting is nog niet vastgelegd.

  • Het toeslagenschandaal

In de tweede zaak vertegenwoordigt de heer Aachboun 40 slachtoffers (een aantal dat blijft stijgen) van de Toeslagenaffaire,, de Nederlandse affaire rond de kinderopvangtoeslag, die zich tussen 2003 en 2019 afspeelde. Meer dan 20.000 gezinnen waren door de Belastingdienst ten onrechte van fraude met toeslagen beschuldigd. Administratieve fouten, wreed beleid, malversaties: veel gezinnen die bedragen moesten terugbetalen die ze over meerdere jaren hadden ontvangen, gingen failliet en kwamen in tragische gezinssituaties terecht, wat uiteindelijk leidde tot het aftreden van de regering van de heer Rutte wegens het schandaal[6]. Kinderen waren zelfs onterecht bij hun ouders weggehaald, wat een reeks gezinsdrama’s veroorzaakte. Ook vandaag zouden nog niet alle kinderen bij hun gezin zijn teruggekeerd, en sommige kinderen zouden zelfs door de administratie „kwijtgeraakt” zijn. De laatste zitting in deze procedure vond plaats op 14 april in de rechtbank van Den Haag. Ze ging over onregelmatigheden in de procedure die de advocaat van de heer Aachboun had gemeld, die vreest dat „krachten” zouden kunnen proberen het proces te laten mislukken.

„Arresteer Rutte”

Mark Rutte, die zeer impopulair is geworden, vragen om verantwoording af te leggen voor zijn daden en zijn vernietigende erfenis, zou een manier kunnen zijn om de burgers van Nederland te verenigen. Dat is in elk geval het doel dat Karim Aachboun hardnekkig nastreeft. Tegenover het stilzwijgen van de media is hij zelfs een campagne begonnen op enorme lichtreclameborden boven de snelwegen van de Randstad, waarop hij de burgers oproept zijn rechtszaken te steunen en „Rutte te arresteren”!

Djamila le Pair voor BAM!

Franse vertaling & bewerking: KAro. Hier vertaald uit het Frans.


Fotomontage van BAM!


[1] Investigation into top civil servant boy rapes claim ends, no charges - DutchNews.nl

[2] Hoe Den Haag de pedo’s vertroetelde – De Groene Amsterdammer

[3] 6. Inflatie | CBS

[4] Justice ministers were aware of Demmink abuse claims, court told - DutchNews.nl

[5] Le parquet belge enquête sur le personnel d’une agence d’approvisionnement de l’OTAN - Euractiv FR

[6] Dutch government resigns over child benefits scandal | Netherlands | The Guardian

Delen
Wist u dat?

Bij BAM! zijn we allemaal vrijwilliger of zo goed als

Al meer dan vijf jaar wordt dit medium gedragen door vrijwilligers die er allemaal een beroep naast uitoefenen.

← Terug naar home