Trudeau: terug naar de realiteit?
Zo, Justin Trudeau, de „maple boy” en lieveling van de schoonmoeders, heeft zijn ontslag aangekondigd. Een heel plechtige verklaring voor een man die toch in functie blijft tot er een vervanger voor hem is gevonden. Trudeau ten voeten uit: vertrekken zonder echt te vertrekken.
Maar wat is er gebeurd dat de ex-ster van de Young Global Leaders het podium verlaat vóór het laatste bedrijf?
Een opgang in het spoor van papa
Justin Trudeau, zoon van voormalig premier Pierre Elliott Trudeau, werd geboren op 25 december 1971. Hij maakte eerst carrière in het onderwijs voordat hij de politiek in ging. In 2008 werd hij voor het eerst tot parlementslid verkozen en hij klom snel op binnen de Liberale Partij van Canada. In 2013 werd hij partijleider en zette hij zich in om de toen kwijnende partij nieuw leven in te blazen. Onder zijn leiding wonnen de liberalen de federale verkiezingen van 2015, en Justin Trudeau werd de 23e premier van Canada.
Als pleitbezorger van wokisme, covidisme, multiculturalisme en klimatisme heeft Justin Trudeau zich niet bekommerd om de echte problemen van de Canadezen...
COVID, nazi’s en andere blunders
Laten we beginnen met de aanpak van COVID. Trudeau, de kampioen van de verplichte vaccinatie en van allerlei beperkingen, had de noodtoestand afgekondigd tegen de vrachtwagenchauffeurs van het „vrijheidskonvooi”. Tussen het bevriezen van bankrekeningen en het vergelijken van betogers met nazi’s door wist hij de wortel en de stok te hanteren... zonder wortel. Ironisch genoeg was het diezelfde Trudeau die in het Canadese parlement een staande ovatie gaf aan een voormalig lid van de Waffen-SS. Ah, de magie van de politiek!
En hoe zouden we zijn nauwe banden met het World Economic Forum en zijn Global Shapers kunnen vergeten? Tussen Macron, de eeuwige handlanger, en Trudeau hebben de Young Global Leaders het moeilijk om te overtuigen. De Canadezen lijken in elk geval genoeg te hebben van die wereldvreemde elites, die sneller met slogans zwaaien dan dat ze de woningcrisis of de inflatie oplossen.
De wind uit het zuiden?
De overwinning van Donald Trump in november vorig jaar heeft zeker niet geholpen. De terugkeer van de magnaat met zijn bijtende tweets en dreigende invoertarieven was genoeg om Ottawa te doen beven. Trudeau zat klem tussen de protectionistische eisen van Trump en een nationale economie die al op haar knieën lag. Pierre Poilievre, zijn conservatieve rivaal, liet niet na daarvan te profiteren om een krachtiger beleid te eisen.
En daarna? Een gok op de toekomst
De opvolger van Trudeau? Misschien nog een Young Global Leader? Chrystia Freeland, liefhebster van wankele plannen, zou in de startblokken kunnen staan. Maar in een land dat genoeg heeft van de in Davos gevormde elites, zou de conservatief Poilievre best de rol van de pragmatische outsider kunnen spelen.
En Macron, zal hij met vrees naar zijn Canadese ambtgenoot kijken? Die vraag blijft open.
De redactie van BAM!
