Biologische wapens: het waarheidsproces #5 De overleden kroongetuige

20/03/2026 · KAro

Armes biologiques: le procès vérité #5 Le témoin clé mort

Prof. Francis Boyle, een internationaal gerenommeerd Amerikaans jurist, heeft aangetoond dat de mRNA-Covid-vaccins massavernietigingswapens zijn. Hij overleed plotseling nadat hij had toegezegd als getuige-deskundige op te treden in het Nederlandse proces tegen Bill Gates, Albert Bourla (Pfizer), Mark Rutte (voormalig premier van Nederland, NAVO) en 14 andere beklaagden, is zijn betoog springlevend en wordt nu voortgezet door dr. Joseph Sansone.

Francis Boyle (1950–2025), jurist en hoogleraar internationaal recht, doctor in de rechten en de politieke wetenschappen aan de universiteit van Harvard, had zich gespecialiseerd in mensenrechten, oorlogsmisdaden en genocide, nucleair beleid en biologische oorlogsvoering. Als auteur van het boek Biowarfare and Terrorism en voorvechter van regulering van biologische wapens was hij degene die de Antiterrorismewet inzake biologische wapens van 1989^[1] (Biological Weapons Anti-Terrorism Act) opstelde, de aanpassing in het Amerikaanse recht van het Verdrag inzake het verbod op biologische wapens van 197^[2]2. Deze wet, die unaniem door het Amerikaanse Congres werd aangenomen, voorziet onder meer in een levenslange gevangenisstraf voor degenen die de wet op biologische wapens overtreden.

Al in januari 2020 had prof. Boyle contact opgenomen met meer dan 500 media om uit te leggen dat het coronavirus een offensief^[3] biologisch wapen was. Vervolgens probeerde hij de publieke opinie te waarschuwen voor de gevaren van de COVID-19-vaccinaties, die hij omschreef als massavernietigingswapens en waarvan hij de ontwikkeling in verband bracht met Amerikaans militair onderzoek, zoals in het interview dat hij in april 2023 gaf aan de Amerikaanse journalist Stew Peters^[4]. “DARPA heeft Moderna Therapeutics een subsidie van meer dan 25 miljoen dollar toegekend voor de ontwikkeling van therapieën op basis van boodschapper-RNA. U moet weten dat DARPA het Pentagon is. Laat me dit herhalen: DARPA is het Pentagon. Het is het Pentagon dat deze mRNA-vaccinbiowapens heeft gekocht, betaald en bedacht. En ik moet ook benadrukken dat Fort Detrick betrokken was bij de ontwikkeling van COVID-19, het offensieve biologische oorlogswapen, in het niveau 3-laboratorium van de Universiteit van North Carolina. Het Pentagon heeft dus aan twee kanten gespeeld: het heeft zowel het wapen als de pseudovaccins ontwikkeld, die ook een wapen zijn. Het bewijs is er.”

In het kader van een rechtszaak die Joseph Sansone tegen de staat Florida heeft aangespannen om deze injecties daar te verbieden, heeft prof. Francis Boyle officieel onder ede (affidavit) verklaard: “Mijn deskundig oordeel is dat de injecties met COVID-19-nanodeeltjes, of injecties met messenger-RNA-nanodeeltjes, of COVID-19-injecties, voldoen aan de criteria voor biologische wapens en massavernietigingswapens volgens artikel 175 van de Amerikaanse federale wet op biologische wapens van 1989 (Biological weapons 18 USC § 175) en artikel 790 166 van de wet van de staat Florida inzake wapens en vuurwapens van 2023 (§ 790 166 Fla. Stat. [2023])”^[5].

Eind 2024 had hij toegezegd als getuige-deskundige op te treden voor de Nederlandse slachtoffers van de injecties. Drie weken later overleed hij onverwacht, voordat hij kon getuigen. Dr. Joseph Sansone, met wie hij samenwerkte, treedt nu op als zijn woordvoerder. Lees hier het exclusieve interview dat we met hem in Amsterdam hebben gehouden.

De volgende argumentatie is een uittreksel uit een artikel^[6] dat door dr. Joseph Sansone is gepubliceerd op zijn website Mind Matters and Everything Else. Daarin zet hij het standpunt en de belangrijkste argumenten van prof. Boyle uiteen om aan te tonen dat de injecties die als COVID-19-vaccins worden verkocht, militaire technologieën en biologische wapens zijn, en dat het gebruik ervan in strijd is met internationale en nationale verdragen, maar ook met de Code van Neurenberg.

I. Inleiding en toelichting

Dit is een gedetailleerde juridische en wetenschappelijke analyse op basis van het deskundigenadvies van prof. Francis A. Boyle, auteur van de Amerikaanse wet van 1989 inzake biologische wapens en terrorismebestrijding (BWATA)^[7]. Het doel van dit artikel is een uitgebreide toelichting te geven op het argument van prof. Boyle dat de mRNA-injecties tegen COVID-19 biologische wapens zijn, waarvan de inzet een schending vormt van internationale en nationale wetten.

Het centrale argument van prof. Boyle is dat de injecties derivaten bevatten die afkomstig zijn van illegaal onderzoek naar functiewinst, waardoor ze per definitie als biologische wapens worden aangemerkt.

De volgende analyse toont aan dat de handelingen van de verantwoordelijke personen en entiteiten voldoen aan de vereiste criteria van criminele opzet (mens rea), met inbegrip van specifieke opzet, dat wil zeggen planning en kennis (in tegenstelling tot nalatigheid), voor de ernstigste misdaden tegen de menselijkheid.

II. Toepasselijk juridisch kader

De argumenten van prof. Boyle zijn gebaseerd op een solide juridisch kader dat internationale verdragen en de nationale omzettingen daarvan omvat.

1. Het Verdrag inzake biologische wapens (BWV), 1972^[8]: een internationaal verdrag dat de ontwikkeling, de vervaardiging, de verwerving, de overdracht, de opslag en het gebruik van biologische wapens en op toxines gebaseerde wapens verbiedt. Nederland is ondertekenaar en heeft dit verdrag in de nationale wetgeving omgezet.

2. De Nederlandse Wet ter uitvoering van het Verdrag inzake biologische wapens^[9]: deze wet, aangenomen op 25 maart 1981, verwerkt het CAB in het Nederlandse recht. Overtredingen worden vervolgd op grond van de Wet op de economische delicten en zijn opgenomen in het Wetboek van Stra^[10]frecht. Meer bepaald stelt artikel 4, lid 8a, van het Wetboek van Strafrecht de rechtsbevoegdheid vast voor overtredingen begaan op grond van het Verdrag inzake biologische wapens.

3. Het Statuut van Rome van het Internationaal Strafhof (ICC): Nederland is de gaststaat van het ICC. Het Statuut definieert misdaden tegen de menselijkheid (artikel 7) als handelingen zoals moord, uitroeiing en andere onmenselijke handelingen die worden gepleegd in het kader van een wijdverbreide of stelselmatige aanval gericht tegen de burgerbevolking, met de wetenschap dat het om een aan^[11]val gaat. Het argument van prof. Boyle is dat de inzet van een biologisch wapen tegen de burgerbevolking onder deze definitie valt.

4. De Amerikaanse antiterrorismewet inzake biologische wapens van 1989^[12] (18 U.S.C. § 175): deze wet, opgesteld door prof. Boyle, geeft een duidelijke definitie van wat een biologisch wapen is en stelt de ontwikkeling en het bezit ervan strafbaar. Ze dient als fundamentele referentie voor de interpretatie van de bedoeling en de reikwijdte van het CAB.

III. Centrale stelling van prof. Francis Boyle: de injectie van mRNA als geïntegreerd biologisch wapensysteem

Het argument van prof. Boyle is dat de injectie van mRNA geen vaccin is, maar een nieuw biologisch wapensysteem van militaire kwaliteit. Het belangrijkste bewijs hiervoor is dat het centrale bestanddeel van de injectie, de genetische code van het spike-eiwit, een direct afgeleide is van illegaal onderzoek naar functiewinst (GOF). Aangezien het voortkomt uit verboden onderzoek naar biologische wapens, is de injectie zelf een biologisch wapen.

Prof. Boyle stelt dat dit gain-of-function-onderzoek illegaal was omdat het de ontwikkeling van een biologisch wapen inhoudt, een handeling die verboden is door het Verdrag inzake biologische wapens (BWC) en de uitvoeringswetgeving daarvan, zoals de Amerikaanse wet inzake biologische wapens en terrorismebestrijding (BWATA). Deze wetten verbieden de ontwikkeling van biologische agentia die niet gerechtvaardigd zijn “voor profylactische, beschermende of andere vreedzame doeleinden”. Volgens het juridisch advies van prof. Boyle heeft onderzoek dat erop gericht is een ziekteverwekker gevaarlijker te maken voor de mens (bijvoorbeeld door de overdraagbaarheid of virulentie ervan te vergroten) geen vreedzaam doel en is het daarom verboden als onderzoek naar offensieve biologische wapens. Dit wapensysteem bestaat uit twee geïntegreerde elementen: de pathogene lading en het afgiftemechanisme.

De pathogene lading (genetische code van het spike-eiwit): de lading van dit wapen is de genetische code van het spike-eiwit van SARS-CoV-2. Het gaat hier niet om een natuurlijk eiwit; het is het directe product van illegaal onderzoek naar functiewinst (GOF), zoals blijkt uit het artikel dat in 2015 in Nature Medicine^[13] is gepubliceerd. Dit onderzoek had tot doel een chimeer virus te creëren met een Spike-eiwit dat geoptimaliseerd is voor infectie bij de mens. Bijgevolg is de genetische code van dit eiwit op zich een product van onderzoek naar biologische wapens.

Het afgiftesysteem van militaire kwaliteit (lipide nanodeeltjes): het afgiftesysteem bestaat uit lipide nanodeeltjes (LNP’s) die de mRNA-lading inkapselen. Prof. Boyle beweert dat het gaat om een door nanotechnologie verbeterd toedieningsplatform, waarbij hij aangeeft dat deze technologie is “gefinancierd, ontwikkeld, ondersteund en bedacht door het Pentagon” en zijn onderzoeksagentschap, DARPA^[14]. Het doel is om de natuurlijke afweer van het lichaam te omzeilen en de pathogene genetische code rechtstreeks in menselijke cellen te brengen, waardoor het lichaam van de ontvanger wordt omgevormd tot een fabriek voor de productie van het biologische wapen dat het Spike-eiwit is. De directe betrokkenheid van de FDA bij de ontwikkeling van het middel, en die van Fort Detrick bij het fundamenteel onderzoek, bevestigt dat het wapen van militaire aard is en door de staat wordt gesponsord.

Dit nanotechnologische platform was geen idee van het laatste moment. Prof. Boyle benadrukt dat het virus zelf “vanaf het begin in aerosol en in de vorm van nanotechnologie is omgezet”, wat wijst op een langetermijnprogramma, gericht op geavanceerde verspreidingssystemen, dat heeft geleid tot de injecties. Hij legt bovendien een verband met het militair-universitaire complex door een “hoofd van de afdeling scheikunde aan Harvard” te noemen, die een expert was in nanotechnologie en de toepassing daarvan op chemische en biologische wapens, en die “ook samenwerkte met Fort Detrick”. Hieruit blijkt dat het LNP-toedieningssysteem dat bij de injecties werd gebruikt, het resultaat is van een specifiek, door het leger gefinancierd programma voor nanotechnologische biologische wapens.

IV. Opzet (mens rea)

De argumentatie van prof. Boyle voldoet aan de juridische vereisten met betrekking tot de criminele opzet, aan de hand van drie afzonderlijke maar onderling samenhangende criteria: het specifieke opzet, de voorbedachten rade en de kennis.

A. De specifieke opzet: het plan om een verspreidingssysteem voor biologische wapens te ontwikkelen

De specifieke opzet blijkt uit het bewijs dat de beklaagden hebben gehandeld met het bewuste doel om een biologisch wapensysteem te ontwikkelen en in te zetten. Het meest directe bewijs van deze specifieke opzet ligt in de aard zelf van de lading van de injectie. De genetische code van het spike-eiwit is een direct afgeleide van het illegale onderzoek naar functiewinst dat is gedocumenteerd in het artikel in Nature Medicine uit 2015^[15] en het DEFUSE-voorstel uit 2^[16]018. Het bewust opnemen van een component die is afgeleid van verboden onderzoek naar biologische wapens in een product dat bestemd is voor massale injectie, vormt per definitie een opzettelijke daad van inzet van een biologisch wapen. De specifieke intentie blijkt uit het feit dat de beklaagden op de hoogte waren van de herkomst van de pathogene lading die zij in het toedieningssysteem opnamen.

• Het artikel in Nature Medicine uit 2015^[17]: dit artikel, mede geschreven door onderzoekers van UNC-Chapel Hill en het Instituut voor Virologie in Wuhan, beschrijft expliciet de creatie van een chimeer virus door een spike-eiwit van een vleermuiscoronavirus te combineren met een SARS-CoV-basis. Het verklaarde doel was het testen van het “opkomstpotentieel”, wat een eufemisme is voor het creëren van een ziekteverwekker die mensen kan infecteren. De auteurs erkenden zelf het controversiële karakter van dit GOF-onderzoek.

• Het DEFUSE-project, 2018^[18]: deze subsidieaanvraag, ingediend door Peter Daszak van EcoHealth Alliance bij DARPA, dient als model voor de creatie van SARS-CoV-2. Het stelde voor om coronavirussen genetisch te modificeren om ze eigenschappen te geven die ze besmettelijker maken voor de mens, met name door de invoeging van een furine-splitsingsplaats (FCS). Het interview met een klokkenluider uit het leger, afgenomen door BAM!, geeft meer informatie over het DEF^[19]USE-project.

Volgens de analyse van prof. Boyle zijn deze documenten geen louter academische oefeningen; ze vormen het bewijs van een vooropgezet plan om de pathogene lading voor dit toedieningssysteem te ontwikkelen. Het onderzoek was gericht op het creëren van een spike-eiwit met een verhoogd pandemisch potentieel, dat vervolgens in het mRNA-platform zou worden gecodeerd. De ontwikkeling van het LNP-toedieningssysteem door door het leger gefinancierde entiteiten zoals DARPA toont de specifieke intentie aan om een inzetbaar wapen te creëren.

B. Criminele opzet: het roekeloos in gevaar brengen van anderen

Prof. Boyle stelt dat de handelingen van de verdachten voldoen aan het criterium van “vooropgezette criminele opzet”, een sleutelelement van de aanklacht wegens moord in het Anglo-Amerikaanse gewoonterecht. Hij legt uit dat criminele opzet een juridische term is die het “roekeloos in gevaar brengen van mensen”omvat.

Aan dit criterium is voldaan omdat de beklaagden wisten dat het onderzoek naar functiewinst “existentiële gevaren” inhield, maar er toch mee doorgingen. Vervolgens hebben zij het daaruit voortvloeiende biologische wapen, de mRNA-injectie, bewust ingezet tegen de wereldbevolking. Deze daad, namelijk het inzetten van een experimentele injectie die voortkomt uit verboden onderzoek naar biologische wapens, in volle kennis van de gevaarlijke oorsprong ervan en ondanks het verschijnen van veiligheidswaarschuwingen, vormt een ernstige en roekeloze bedreiging van het menselijk leven.

Prof. Boyle schrijft dit criterium van voorbedachte criminele opzet toe aan zowel de makers van het virus als aan de “verantwoordelijken voor de COVID-vaccins”, met inbegrip van de leidinggevenden van Pfizer, Moderna en Johnson & Johnson^[20]. Hij stelt dat hun handelingen voldoen aan de juridische criteria voor moord, evenals voor samenzwering met het oog op moord, met voorbedachten rade.

C. Kennis hebben: het besef van de gevaarlijkheid van het wapen en het opzettelijk inzetten ervan

Zelfs als het criterium van specifieke opzet niet zou worden gehanteerd, is aan het minder restrictieve criterium van “kennis” (specifieke criteria in het Common Law) ruimschoots voldaan. Het volstaat aan te tonen dat de beklaagden wisten dat het toedienen van de injecties, met redelijke zekerheid, massale schade en sterfgevallen zou veroorzaken.

• Kennis van de oorsprong van de lading: prof. Boyle beweert dat de Amerikaanse inlichtingendiensten al in september 2019 wisten dat het SARS-CoV-2-virus een biologisch wapen was dat uit een laboratorium^[21] kwam. Bijgevolg wisten zij dat het spike-eiwit, dat daarvan was afgeleid, een pathogeen bestanddeel was, voortkomend uit genetische manipulatie. Het inzetten van een “vaccin” dat het lichaam dwingt deze bekende pathogene component te produceren, getuigt op zijn minst van een opzettelijke minachting voor de te verwachten schade.

• Kennis van de schadelijke effecten van het “vaccin”: Onmiddellijk na de lancering verschenen er veiligheidssignalen die wezen op ernstige bijwerkingen in officiële databases zoals VAERS en EudraVigilance. De volksgezondheidsautoriteiten hadden rechtstreeks toegang tot deze gegevens, waaruit bleek dat de injecties myocarditis, trombose, neurologische schade en sterfgevallen veroorzaakten. Desondanks bleven zij ten onrechte beweren dat de vaccins “veilig en effectief” waren.

• Opzettelijke voortzetting, ondanks bekende risico’s en bewezen ineffectiviteit: de volksgezondheidsautoriteiten hadden rechtstreeks toegang tot de officiële gegevens, waaruit bleek dat de injecties ongekende schade veroorzaakten en dat ze niet effectief waren om de infectie of de overdracht tegen te gaan. Hoewel zij op de hoogte waren van rampzalige veiligheidssignalen (myocarditis, trombose, sterfgevallen) en bewijzen van ineffectiviteit, bleven zij de injecties ten onrechte aanprijzen als “veilig en effectief”, terwijl zij dissidente deskundigen systematisch censureerden. Juridisch gezien is dit het opzettelijk voortzetten van een schadelijke handeling in de volle kennis van de verwoestende gevolgen ervan.

Het opzettelijk achterhouden van gegevens en het verspreiden van notoir valse informatie, terwijl de schade zich opstapelde, vormt een “algemene of systematische aanval gericht tegen een burgerbevolking, met volledige kennis van zaken”. Deze aanval valt daardoor onder de definitie van misdaad tegen de menselijkheid, in de zin van het Statuut van Rome^[22]. De inzet van dit biologische wapen heeft geleid tot systemische en ongekende schade, zoals gedocumenteerd in peer^[23]-reviewed publicaties. Deze schade (niet-uitputtend) omvat:

Immunologische schade, zoals het ontstaan van auto-immuunziekten, de wijdverspreide reactivering van latente virussen (bijvoorbeeld EBV, gordelroos) en de aantasting van het immuunsysteem (door de verandering van de IgG4-klasse)
Cardiovasculaire schade, waaronder een spectaculaire toename van het risico op myocarditis, pericarditis, hartinfarct, beroerte en wijdverspreide trombose (bloedstolling)
Schadelijke effecten op oncologisch vlak, gekenmerkt door een toename van “agressieve en snel evoluerende turbokankers”, het terugkeren van voorheen stabiele kankers en het optreden van zeldzame kankers bij jongeren
Schadelijke effecten op de voortplanting, met name rampzalige percentages miskramen, doodgeboorten, menstruele afwijkingen en neonatale complicaties zoals aangeboren afwijkingen en ontwikkelingsachterstanden
Schadelijke effecten op het neurologische systeem, met name het Guillain-Barré-syndroom (GBS), acute gedissemineerde encefalomyelitis (ADEM) en de productie van afwijkende en verkeerd gevouwen eiwitten, die prionachtige neurodegeneratieve ziekten kunnen veroorzaken
Schadelijke effecten op het genoom, voortvloeiend uit de bevestigde aanwezigheid van plasmide-DNA-verontreinigingen (inclusief de promotorsequentie van SV40) en het aangetoonde potentieel voor reverse transcriptie van het mRNA van het “vaccin” in het menselijk genoom, waardoor een permanent risico op genetische modificatie en oncogenese ontstaat.

V. Zeven schendingen van het Verdrag inzake biologische wapens (BWC)

Het argument van prof. Boyle is dat mRNA-injecties een nieuwe drager van biologische wapens vormen en dat de inzet ervan een directe schending van het CAB vormt. Deze schendingen komen overeen met de zeven categorieën van bezorgdheid met betrekking tot onderzoek voor tweeërlei gebruik die worden beschreven in het “Fink-rapport” van de Amerikaanse National Research Council uit 2^[24]004. De volgende tabel geeft gedetailleerd weer hoe mRNA-injecties zelf voldoen aan de criteria van elke verboden categorie.

Verboden GOF-categorieën: de argumenten van prof. Boyle met betrekking tot de schending door mRNA-injecties

1. Een vaccin ondoeltreffend maken

De mRNA-injectie zelf is de factor die het immuunsysteem van de ontvanger ondoeltreffend maakt. Door een aanhoudende en onnatuurlijke productie van één enkel antigeen (het spike-eiwit) af te dwingen, wekt het immuuntolerantie op via mechanismen zoals de klasseverandering van IgG4. Dit maakt de ontvanger kwetsbaarder voor herhaalde infecties en toekomstige varianten, wat rechtstreeks in strijd is met het doel van een traditioneel vaccin. De injectie is een biologisch wapen dat het immuunsysteem aantast.

2. Weerstand tegen behandelingen opbouwen

De mRNA-injectie is ingezet als enige therapeutische optie, terwijl veilige, effectieve en goedkope behandelingen systematisch zijn onderdrukt. Het dwingen van een bevolking om een injectie met een experimenteel en gepatenteerd biologisch wapen als enige toevluchtsoord te accepteren, is een belangrijke tactiek in de biologische oorlogsvoering. Het zorgt ervoor dat mensen resistent worden tegen alle andere nuttige therapieën door middel van politieke en regelgevende druk, en niet alleen door biologische mechanismen.

3. De virulentie van een ziekteverwekker vergroten

De mRNA-injectie is een productieplatform dat de eigen cellen van de ontvanger dwingt om de meest virulente component van het gemodificeerde biologische wapen SARS-CoV-2 te produceren: het functiewinnende spike-eiwit, voorzien van zijn pathogene furinesplitsingsplaats. De injectie verandert het menselijk lichaam in een fabriek van virulente toxines, wat systemische schade veroorzaakt (bijvoorbeeld myocarditis, trombose) die veel verder gaat dan die van een typisch respiratoir virus.

4. De overdraagbaarheid van een ziekteverwekker vergroten

De injectie van mRNA is een sleutelelement van een biologisch wapensysteem. Het lipide-nanodeeltjesplatform (LNP), ontwikkeld met financiering van het Pentagon en DARPA, is een innovatief en zeer effectief mechanisme voor het afleveren van genetisch materiaal. Het perfectioneert het vermogen om op grote schaal genetische informatie rechtstreeks in menselijke cellen over te brengen. Bovendien creëren de injecties, door niet-steriliserende immuniteit te verlenen, een omgeving waarin gevaccineerde personen drager kunnen blijven en het virus kunnen blijven overdragen, wat mogelijk de opkomst van nieuwe, beter overdraagbare varianten in de hand werkt.

5. Het gastheerbereik van een ziekteverwekker wijzigen

De lading van de mRNA-injectie is de genetische code van het spike-eiwit zelf, dat is gemodificeerd om een gewijzigd gastheerbereik te hebben (dat wil zeggen om van vleermuizen naar mensen over te gaan). Door deze code te injecteren, omzeilt het biologische wapen de natuurlijke barrières en dwingt het menselijke cellen om een eiwit te produceren dat ze in de natuur nooit zouden tegenkomen. De technologie van het gewijzigde gastheerbereik wordt rechtstreeks toegepast op de menselijke bevolking.

6. Ontsnappen aan diagnose/detectie

Het LNP-afgiftesysteem van de mRNA-injectie is een stealth-technologie die is ontworpen om de natuurlijke immuunafweer van het lichaam te omzeilen en zo de genetische lading in de cellen te brengen. Het is een vorm van het omzeilen van de eigen detectiemechanismen van het lichaam. De daaruit voortvloeiende productie van spike-eiwitten kan ook leiden tot immunologische ontregeling, waardoor het vermogen van het lichaam om andere ziekteverwekkers te detecteren en erop te reageren, wordt aangetast.

7. De militarisering van een biologisch agens mogelijk maken

De injectie van mRNA is het resultaat van een militariseringsproces. Het combineert een pathogene genetische lading (het GOF-spike-eiwit) met een door het leger gefinancierd, onopvallend toedieningssysteem (LNP) dat is ontworpen voor massale toediening. Dit creëert een evolutief en inzetbaar biologisch wapensysteem, dat in staat is om het lichaam van de ontvanger zelf om te vormen tot een fabriek voor biologische wapens. Dit is de definitie zelf van een gemilitariseerd biologisch agens.

VI. Schending van de Code van Neurenberg en de Nederlandse wet op medisch onderzoek

Prof. Boyle stelt dat de inzet van mRNA-injecties tegen COVID-19 een “flagrante en duidelijke schending van de Code van Neurenberg inzake medische experimenten”vormt. Hoewel de Code van Neurenberg op zich een reeks ethische richtlijnen is, zijn de fundamentele beginselen ervan, met name de eis van vrijwillige en geïnformeerde toestemming, zowel in het internationaal gewoonterecht als in het nationale recht van Nederland en andere landen vastgelegd.

A. De Code van Neurenberg als internationaal gewoonterecht

De Code van Neurenberg werd in 1947 opgesteld naar aanleiding van het proces tegen de nazi-artsen die gruwelijke experimenten hadden uitgevoerd op gevangenen in concentratiekampen. Daarin wordt bepaald dat “de vrijwillige toestemming van de proefpersoon absoluut essentieel is” voor elk medisch experiment. Prof. Boyle benadrukt dat de Amerikaanse regering zich op deze beginselen heeft gebaseerd om de nazi-artsen te vervolgen, te veroordelen en te executeren, waardoor een krachtig historisch en juridisch precedent werd geschapen.

Hoewel de Code zelf geen verdrag is, worden de beginselen ervan algemeen beschouwd als onderdeel van het internationaal gewoonterecht, dat voor alle staten bindend is. De grootschalige inzet van een experimentele injectie zonder echte geïnformeerde toestemming vormt dus een schending van deze bindende internationale beginselen.

B. Schending van de Nederlandse Wet op het medisch onderzoek met proefpersonen (WMO)

Belangrijker nog is dat de beginselen van de Code van Neurenberg in Nederland wettelijk zijn vastgelegd in de Wet op het medisch onderzoek met proefpersonen (WMO). Deze wettelijk bindende wet vereist “voorafgaande schriftelijke toestemming” voor elke deelname aan medisch-wetenschappelijk onderzoek.

De COVID-19-injecties, die slechts een noodtoelating (EUA) of een voorwaardelijke vergunning voor het in de handel brengen hadden gekregen, waren per definitie experimenteel. De WMO is dus rechtstreeks van toepassing op de toediening ervan.

Echte geïnformeerde toestemming werd onmogelijk gemaakt: de informatie werd namelijk achtergehouden. Gegevens over bijwerkingen (myocarditis, trombose, overlijden) werden actief gecensureerd en gebagatelliseerd.

Er is gebruik gemaakt van dwang: er is gebruik gemaakt van verplichtingen en sociale druk om mensen te dwingen de injecties te accepteren, wat in strijd is met het principe van vrijwillige toestemming.

Het experimentele karakter werd verborgen: de injecties werden op de markt gebracht als “veilige en doeltreffende vaccins”, en niet als experimentele genetische producten.

C. Een misdaad tegen de menselijkheid in de zin van de Code van Neurenberg

Prof. Boyle stelt dat de schending van deze principes niet louter een overtreding van de regelgeving is, maar een misdaad tegen de menselijkheid in de zin van het Verdrag van Neurenberg. Hij maakt een directe vergelijking. “Wat we vandaag zien, met deze ‘Frankenshots’ voor kinderen, is dat Dr. Mengele in Auschwitz opnieuw aan de slag is. Daar komt de Code van Neurenberg over medische experimenten vandaan”.

Door een experimenteel biologisch wapen in te zetten onder dwang en zonder echte geïnformeerde toestemming, hebben de verdachten in het Nederlandse proces precies dezelfde misdaden herhaald waarvoor de nazi-artsen zijn geëxecuteerd. Deze daad voldoet volgens prof. Boyle aan de definitie van een misdaad tegen de menselijkheid: “moord, uitroeiing of andere onmenselijke handelingen begaan tegen een burgerbevolking”.

VII. Conclusie

Op basis van de deskundige analyse van prof. Francis Boyle, de architect van de Amerikaanse wet op biologische wapens, zijn er solide en samenhangende argumenten die aantonen dat de mRNA-injecties tegen COVID-19 illegale biologische wapens zijn. Het bewijs toont zowel de specifieke intentie aan van de onderzoekers en financiers, die verboden functiewinst-experimenten hebben gepland en uitgevoerd, en de kennis van de farmaceutische bedrijven en volksgezondheidsfunctionarissen, die deze injecties zijn blijven promoten ondanks overweldigend bewijs van hun schadelijke effecten en ineffectiviteit.

De ontwikkeling en inzet van deze injecties zijn in strijd met de zeven categorieën van bezwaren met betrekking tot onderzoek naar biologische wapens en vallen duidelijk onder de verboden van het Verdrag inzake biologische wapens. De wijdverbreide en systematische toediening aan een burgerbevolking onder valse voorwendselen vormt een misdaad tegen de menselijkheid zoals gedefinieerd in het Statuut van Rome.

Het is tijd dat de verantwoordelijken ter verantwoording worden geroepen voor hun rol in deze wereldwijde en ongekende misdaad.

Karo voor BAM! en Essentiel News.

[1] S.993 - Biological Weapons Anti-Terrorism Act of 1989 101st Congress (1989-1990)

[2] Verdrag inzake biologische wapens | Bureau voor ontwapeningszaken van de Verenigde Naties

[3] Boyle: “Trump Lying Since The Get Go On COVID‑19.”

[4] PLANDEMIC-elites hebben de Biological Weapons Anti-Terrorism Act geschonden: auteur van de wet uit 1989: COVID IS EEN BIOLOGISCH WAPEN!

[5] Breaking: Hoogleraar rechtsgeleerdheid die de Wet op biologische wapens en terrorismebestrijding van 1989 schreef, legt beëdigde verklaring af dat COVID-19-mRNA-nanodeeltjesinjecties biologische wapens en massavernietigingswapens zijn

[6] Een overzicht van de juridische analyse van dr. Francis A. Boyle over de classificatie van COVID-19 en mRNA-injecties als biologische wapens

[7] S.993 - Wet inzake biologische wapens en terrorismebestrijding van 1989, 101e Congres (1989-1990)

[8] Verdrag inzake biologische wapens | Bureau voor ontwapeningszaken van de Verenigde Naties

[9] Wet inzake de uitvoering van het Verdrag inzake biologische wapens, 1981

[10] Wetboek van Strafrecht