Cultuur ten dienste van propaganda?
Op dinsdag 8 oktober organiseert het cultureel centrum Jacques Franck FOCUS EVRAS/Ecran large sur tableau noir[1] in het kader van het programma voor relationele, affectieve en seksuele vorming (EVRAS). Geseksualiseerde kinderen en normalisering van afwijkingen op het programma!
Een meisje-vrouw en een jongen-meisje, kinderen van de politieke correctheid
De dag wordt als volgt aangekondigd:
Deze twee vertoningen worden aangevuld met ontmoetingen, nagesprekken, infostands, workshops... Een gezellige dag, open voor iedereen, om kennis te maken met het educatieve proces dat EVRAS is, met als doel dat ieder zich seksueel en affectief kan ontplooien, zowel lichamelijk als emotioneel, in vrijheid, gelijkheid, respect en verantwoordelijkheid tegenover de ander en zichzelf.
De trailers tonen jonge, geseksualiseerde en onoverwinnelijke helden in hun nieuwe vriendenkringen, tegenover ouderwetse ouders die met hun bezorgdheid te veel in de weg lopen, en een gezinsleven dat te zeer botst met de individualiteit van deze kinderen die als meesters van de wereld worden opgehemeld.
De inclusie van iedereen, exclusief
Wat ontbreekt in het programma van deze ogenschijnlijk feestelijke dag, zijn de getuigenissen van wie van geslacht is veranderd alsof het om een tatoeage ging, getuigenissen getekend door woede en lijden om een onomkeerbare keuze.
Ook ontbreken de ontzetting en het protest van een groeiend aantal kinderpsychiaters, ouders en pedagogen over de verwoestende gevolgen van de vroegtijdige seksualisering van kinderen.
En op deze dag mag er vooral niet gesproken worden over de explosieve studie[2] van Thibault Kerlirzin[3], sociaal en economisch analist, in samenwerking met de vereniging Mamans Louves[4] in Frankrijk over de WHO-standaarden voor seksualiteitsopvoeding in Europa, die integraal deel uitmaken van de duurzameontwikkelingsdoelen (SDG’s) van de Agenda 2030 van de Verenigde Naties[5].
Afgezien van de „pedagogische” inhoud die in de WHO-standaarden wordt aangeprezen (zeer expliciete beelden van het lichaam en van geslachtsgemeenschap, bestemd voor jonge kinderen), brengt Thibault Kerlirzin in zijn studie de auteurs van deze standaarden in kaart, van wie velen zich aansluiten bij de theorieën van Alfred Kinsey[6] met zijn twijfelachtige geloofwaardigheid, gefinancierd door de Rockefeller Foundation. De biografieën, met officiële portretten erbij, tonen „experts” die al vanaf de kleuterleeftijd pleiten voor onderricht in een vak dat zich richt tot een publiek dat er nog geen enkel besef van heeft, met „pedagogische hulpmiddelen” (rollenspellen: papa, mama, dokter, en voorwerpen: fallische marmeren beeldjes en elastiekjes) als ondersteuning.
De nieuwe norm… is dat er geen norm is!
Deze conferentie, georganiseerd met cultuursubsidies, predikt de „afwijking van de norm” door die net genoeg te „normaliseren” om jongeren het gevoel te geven dat ze in opstand komen tegen hun ouderen en een bewuste keuze over hun leven maken, zonder hen evenwel toe te laten het systeem, de ideologie en de winsten die deze programma’s en hun promotie hebben voortgebracht in vraag te stellen. En toevallig staat de instelling school (en hogerop de nationale en internationale instanties) klaar om hen te steunen en kinderen en jongeren aan te moedigen in deze keuzes, en in die uitsluiting van de ouders[7]. Via EVRAS en evenementen zoals deze Focus probeert de school de „veilige” plek te worden waar jongeren en kleintjes zich kunnen overgeven aan identiteitsfantasieën zonder dat de ouders met hun „goede raad” in de weg lopen.
De vraag is wat er van deze kinderen zal worden wanneer ze volwassen zijn en voor de keuze of zelfs de diepe behoefte staan om iemand lief te hebben die niet aan deze nieuwe normen beantwoordt, of zelfs een gezin te stichten, de nieuwe heiligschennis. Zullen ze de sluier kunnen oplichten, zoals voormalige aanhangers van een sekte of een ideologie, en de manipulatie die hun wordt aangedaan begrijpen? Zullen ze hun aangeboren identiteit kunnen terugvinden en zichzelf graag zien zoals ze zijn?
Katouchka
De meningen in deze opiniebijdrage zijn uitsluitend de verantwoordelijkheid van de auteur en vertegenwoordigen niet noodzakelijk die van BAM!
Chapeau en illustratie door BAM!
[1] FOCUS EVRAS I ECRAN LARGE - Le Jacques Franck
[2] Standards européens d’éducation à la sexualité : des bases scientifiques, vraiment ?
[5] Principes directeurs internationaux sur l’éducation à la sexualité: une approche factuelle; 2018 & Éducation complète à la sexualité
[6] PÉDOCRIMINALITÉ – KINSEY ou les dérives de la sexologie | Dans la Tête des Autres
[7] Latest Trend in Public Schools: ’Secret Gender Transition Closets’
