Alexis Deswaef: eisen dat het internationaal recht wordt nageleefd

[Omdat de geluidsopname tijdens een betoging lastig is, volgt hier de uitgeschreven tekst van dit interview]

Goedendag, meneer Deswaef. 

Goedendag.

Kunt u me zeggen waarom het vandaag nog belangrijk is om te blijven betogen, terwijl er een staakt-het-vuren is gekomen? Waarom zijn we hier nog?

Wel, het staakt-het-vuren was belangrijk, het was dringend voor de inwoners van Gaza, maar het lost niets op.

Er vallen nog altijd doden, er worden nog altijd mensen gedood in Gaza door het Israëlische leger, dat het staakt-het-vuren voortdurend schendt. Er is nog altijd een schrijnend tekort aan humanitaire hulp. Ze leven in tentenkampen terwijl de winter eraan komt.  

De humanitaire noodsituatie is er nog altijd. Daarnaast is er nog altijd het Israëlische kolonisatiebeleid dat Palestina bezet, dat apartheidsbeleid. Ook op de Westelijke Jordaanoever zien we de kolonisten steeds agressiever worden en de Palestijnen verjagen. En dus moeten we blijven strijden voor de rechten van het Palestijnse volk. We kunnen in het Westen de tweestatenoplossing niet steunen zonder te eisen dat het internationaal recht wordt nageleefd, zonder het einde van de bezetting en het einde van de kolonisatie te vragen. En dus heeft een land als België, en heeft de Europese Unie, de verantwoordelijkheid om alles te doen wat mogelijk is om de rechten van het Palestijnse volk te steunen.

En wat kunnen we zeggen tegen de mensen die beweren dat die beschuldigingen van genocide misleidend zijn omdat er vandaag meer Palestijnen zijn dan twintig jaar geleden?

Als het niet zo ernstig en zo dramatisch was, zou je erom kunnen lachen. Alle juristen ter wereld die ook maar enigszins ernstig zijn, komen tot dezelfde conclusie. De constitutieve elementen van genocide zijn helaas wel degelijk aanwezig. Ik behoor tot diegenen die graag zouden zeggen dat er in Gaza geen genocide aan de gang is.

Helaas is er een genocide aan de gang en die is nog niet voorbij.  En dus zeggen de internationale mensenrechtenorganisaties het, zeggen de Verenigde Naties het. Een commissie van onafhankelijke experts van de Verenigde Naties, dus universiteitsprofessoren; wie vandaag de genocide nog ontkent, neemt het narratief van de Israëlische regering over, of is zelfs medeplichtig aan de lopende genocide, want er komt een moment waarop men de daders van de genocide zal moeten berechten, maar ook de medeplichtigen aan de genocide.

En in het Westen zijn er landen die medeplichtig zijn aan de lopende genocide, er zijn bedrijven die medeplichtig zijn aan de genocide. En dus vinden wij bij de FIDH, de Internationale Federatie voor de Mensenrechten, dat er absoluut gewerkt moet worden aan het beëindigen van de straffeloosheid, want het is de straffeloosheid die de volgende misdaden voedt. En dus moeten de verantwoordelijken voor de genocide en hun medeplichtigen berecht worden.

Wel, we zijn in tweeduizend vijfentwintig en de kolonisatie in Palestina is al honderdvijftig jaar aan de gang.  Hoe zou men dit anachronistische kolonisatieproject kunnen stoppen, dat vandaag nog altijd doorgaat en tot het einde lijkt te willen gaan?

De enige mogelijke uitweg is erover waken dat de rechten van het Palestijnse volk worden gerespecteerd en het internationaal recht toepassen.

Ons gemeenschappelijk kompas, met name in Europa, moet de toepassing van het internationaal recht zijn, zoals we dat willen voor Oekraïne tegenover Rusland, met de sancties tegen Rusland, wel, dan ook voor Palestina.

We moeten vragen dat het internationaal recht wordt gerespecteerd en eisen dat Israël het internationaal recht respecteert. Omdat ze dat niet vrijwillig doen, moeten we hen dwingen met sancties, zoals we sancties tegen Rusland hebben genomen. We mogen niet met twee maten en twee gewichten meten, [wat] onaanvaardbaar is, ondraaglijk. We mogen die dubbele standaard in de toepassing van het internationaal recht niet hanteren. Onze eigen geloofwaardigheid staat op het spel/ Onze internationale coherentie staat op het spel, onze internationale geloofwaardigheid, en dus: laten we het internationaal recht toepassen.

Dank u, meneer Deswaef

Hartelijk dank.

Réginald de Potesta de Waleffe voor BAM!

De betoging werd georganiseerd door de Association Belgo-Palestinienne, het C.N.C.D., de vakbonden F.G.T.B. en C.S.C., en de vereniging Beitna (vereniging van Palestijnen in België). Ze bracht 15 000 mensen op de been (6 000 volgens de politie), vergezeld van leden van de U.P.J.B., om van het Noordstation naar het Jean Rayplein te stappen en de illusie aan te klagen van een staakt-het-vuren in Gaza en op de Westelijke Jordaanoever, waar sinds het einde van de vijandelijkheden al meer dan 250 Palestijnen werden gedood.

Foto-/videoreportage van de betoging van 16 november