mRNA-vaccins: lessen uit de klinische studies en de vaccinatiecampagne
Op 24 januari publiceerde het wetenschappelijke publicatieplatform Cureus een grondig artikel over de mRNA-vaccinatie.
Het somt alles op wat abnormaal, verdoezeld, frauduleus en methodologisch verkeerd was bij het op de markt brengen en de „gedwongen” veralgemening van de mRNA-vaccinatie.
Het artikel presenteert zich als een kritische en grondige analyse van de covid‑19-vaccinatiestudies en belicht zowel de verwezenlijkingen als de uitdagingen bij de ontwikkeling, de toelating en de verdeling van de covid‑19-mRNA-vaccins. Het artikel valt op door zijn uitputtende overzicht van de bestaande literatuur, met inbegrip van recente studies die de lacunes en weglatingen aan het licht brengen, zowel in de eerste klinische studies als bij het latere verdoezelen van resultaten.
De auteurs van dit artikel, onder wie Stephanie Seneff en Peter McCullough, staan bekend om hun kritische houding tegenover de covidvaccinatiecampagnes. Ze stonden vaak in het middelpunt van controverses om hun meningen, wat hun werk in de wetenschappelijke gemeenschap omstreden maakt. De publicatie van hun review in een tijdschrift dat tot de Nature-familie behoort, voegt er echter een academische erkenning aan toe die sommige kritiek zou kunnen afzwakken.
Laten we de belangrijke punten overlopen.
1. Snelheid van de toelatingsprocedure
De ontwikkeling en de toelating van de covid‑19-mRNA-vaccins gebeurden in een ongezien tempo. Terwijl het ontwikkelen van een antiviraal vaccin normaal ongeveer 10 jaar duurt, werden de covid‑19-vaccins in amper 7 maanden toegelaten, waarmee het historische record van 4 jaar van het bofvaccin van Merck uit 1967 werd verbroken. Deze snelheid doet vragen rijzen over een volledige evaluatie van de veiligheid van de vaccins op lange termijn, met inbegrip van de risico’s op auto-immuunziekten en kanker.
2. Geen tests voor de boosters
De onmogelijkheid om klinische studies uit te voeren voor de boosterdoses brengt het inzicht in hun doeltreffendheid en veiligheid in het gedrang.
3. Opzet van de klinische studies
De doelstellingen van de klinische studies waren vooral gericht op het verminderen van symptomatische infecties, eerder dan op zinvollere criteria zoals het verminderen van de sterfte of van ernstige gevallen. Deze tekortkoming moet worden geplaatst naast historische voorbeelden zoals de poliovaccins in 1955 en de griepvaccins in 1976 en 2009, waarbij infecties na vaccinatie en overdracht niet afdoende waren gecontroleerd, wat het belang van deze metingen bij de evaluatie van de doeltreffendheid van vaccins onderstreept.
4. Economische belangen
Het artikel onderzoekt hoe economische belangen het nemen van risico’s bij de ontwikkeling en verdeling van de vaccins kunnen hebben beïnvloed. De overdracht van de aansprakelijkheid aan de kopende staten door de farmabedrijven verlicht de financiële gevolgen voor die laatsten, maar roept tegelijk vragen op over de besluitvorming inzake volksgezondheid.
5. Terminologie en veiligheid
De term „vaccin” voor de mRNA-producten schept verwarring, want ze werden oorspronkelijk ontworpen en getest voor de behandeling van kanker in een gevorderd stadium, en niet voor een gezonde bevolking. Deze aanpak, die eerder tot gentherapie behoort dan tot de traditionele vaccinale profylaxe, doet vragen rijzen over de relevantie van de terminologie en over de mogelijke gevolgen voor veiligheid en doeltreffendheid bij massaal gebruik.
6. Toxiciteitscontrole
Het artikel wijst op het volledig ontbreken van controle op het immunogeen dat door het „gevaccineerde” lichaam wordt aangemaakt en op de nu bekende en gedocumenteerde toxiciteit van dit immunogeen (Spike), evenals op de onvoorspelbare effecten ervan.
Weglatingen en verdoezelingen
Deze grondige en veel geciteerde review biedt een kritische analyse van de eerste klinische studies over de covid‑19-vaccins en legt aanzienlijke weglatingen en verdoezelingen bloot.
Ze is een belangrijke bijdrage aan het objectieve onderzoek van de covidvaccinatie en zou moeten helpen de pantsers van de wetenschappelijke en medische wereld te doorbreken.
Toch moet worden opgemerkt dat veel informatie al voor de gezondheidscrisis perfect bekend was. Het feit dat sommige wetenschappers de voorbije jaren aan geheugenverlies lijden, doet vragen rijzen over hun bekwaamheid of hun integriteit.
Prof. Bernard Rentier, viroloog en ererector van de Universiteit Luik
Marc‑Henri Wouters, journalist voor BAM!
Lees het artikel van Cureus in het Engels:
|
Cureus[1] is een vrij toegankelijk (open access) medisch tijdschrift, uitsluitend online beschikbaar, dat deel uitmaakt van de groep Springer Nature. Het aanvaardt originele of overzichtsartikels, technische rapporten of klinische casusrapporten, en ook editorialen over meer dan 60 medische specialismen. De toegang tot de publicaties is vrij en gratis zodra ze online staan. De artikels worden vóór publicatie door vakgenoten beoordeeld en kunnen na publicatie door een brede waaier aan gebruikers worden beoordeeld. Elk artikel krijgt na publicatie een beoordeling, de ‘Scholarly Impact Quotient’. Cureus is opgenomen in PubMed, een gratis zoekmachine die vooral toegang geeft tot de databank MEDLINE met referenties en samenvattingen over de levenswetenschappen en biomedische domeinen, en is ook geïndexeerd in het Web of Science en gearchiveerd in PubMed Central. |
Illustratie van BAM!
