Inquisitieklimaat
ARCOM, de Franse audiovisuele waakhond, heeft SUD Radio een waarschuwing gegeven wegens „klimaatdesinformatie”. Die aankondiging lokte een reactie uit van een van onze lezers die, gezien het inquisitieklimaat, anoniem wil blijven.
Wat een geweldige tijd, nietwaar, waarin de wetenschappelijke meningsuiting wordt gemuilkorfd door klimaatlobby’s die belust zijn op censuur.
Is wetenschap niet langer die eeuwige zoektocht naar waarheid, een reeks tijdelijke consensussen die voortdurend in vraag worden gesteld en getoetst aan nieuwe gegevens, nieuwe hypothesen?
En toch verandert Arcom, de zogenaamde hoeder van de audiovisuele sector, zich in een klimaatinquisiteur die elke afwijking van de klimaatdoxa opspoort en veroordeelt.
Laten we even genieten van de ironie van de situatie: een wetenschappelijke consensus kan per definitie alleen standhouden als hij bestand is tegen de tegenspraak en de kritiek die ertegen worden ingebracht.
Als een theorie niet tegen kritische bevraging bestand is, heeft ze geen relevantie en geen waarde.
Zo is de wetenschap altijd vooruitgegaan, door zich te louteren in het vuur van debatten en betwistingen.
Maar blijkbaar is voor de ridders van de ecologie elke afwijking van het door de consensus uitgestippelde pad een ketterij die censuur verdient.
Ik ben jurist, en in mijn vakgebied verloopt de evolutie van de rechtspraak nog veel woeliger.
We spreken vaak van „ommekeren” in de rechtspraak, waarbij een rechterlijke beslissing jaren aan precedenten kan omverwerpen.
Die ommekeren worden niet alleen aanvaard, maar ook gezien als tekenen van de vitaliteit en het aanpassingsvermogen van het recht.
In werkelijkheid zijn deze waarschuwingen van Arcom een flagrante demonstratie van het dogmatische karakter dat sommigen aan de klimaattheorie willen opleggen.
Ze willen het wetenschappelijke debat omvormen tot een monoloog waarin elke afwijkende stem het zwijgen wordt opgelegd.
Dat verraadt een diepe onzekerheid, een angst dat de fundamenten zelf van hun ideologie aan het wankelen worden gebracht door het minste zuchtje dissidentie.
Laten we niet vergeten dat de waarheid van vandaag het mikpunt van spot van morgen kan zijn, net zoals de waarheid van gisteren vandaag vaak wordt verworpen.
De wetenschap ligt nooit vast; ze evolueert, ze verandert, ze spreekt zichzelf tegen en precies dat proces garandeert haar vooruitgang.
Wie de wetenschap in een ideologisch keurslijf wil vastzetten, belemmert alleen maar die vooruitgang.
Kortom, als de klimaatlobby’s echt vertrouwen hadden in de stevigheid van hun overtuigingen, zouden ze helemaal geen censuur nodig hebben.
Wetenschappelijke waarheid is tenslotte nooit bang geweest voor het debat.
Wie het debat wil ontvluchten, toont daarmee echter net de kwetsbaarheid van zijn standpunt.
Meester Isée[1].
De meningen in dit artikel zijn uitsluitend de verantwoordelijkheid van de auteur en vertegenwoordigen niet noodzakelijk die van BAM!
Titel, chapeau en referenties door BAM!
Illustratie bewerkt door BAM!
