Les Effets Boomerang

BAM! - VALÉRIE

Guilhem, je bent een Franse romanschrijver en scenarist. Als kunstenaar in hart en nieren ben je ook muzikant en tekenaar. Sinds 2021 ben je het slachtoffer van ernstige bijwerkingen, veroorzaakt door het pseudovaccin van Pfizer tegen covid, en dat heeft je leven volledig op zijn kop gezet. Je hebt een getuigenisboek geschreven dat me erg heeft geraakt, waarin je vertelt over je herhaalde medische dwaaltochten en de enorme impact van die ernstige vaccinatie-effecten op je leven. Je vertelt er ook - en dat is boeiend! - over je drie jaar onderzoek om te proberen begrijpen wat er is gebeurd. Mijn eerste vraag is heel eenvoudig: hoe gaat het vandaag met je, na die drie jaar?

GUILHEM

Dat hangt van de dag af. Er zijn symptomen die verschijnen en weer verdwijnen. Het is een beetje een soort loterij. Het probleem is dat de verschillende aandoeningen die ik gaandeweg heb verzameld, een impact hebben op het moreel.

Medische dwaaltocht, ontkenning door de artsen

VALÉRIE

Kun je ons iets vertellen over die vaccinatieaandoeningen en over de artsen die je hebt geraadpleegd en die ze niet kunnen of willen diagnosticeren?

GUILHEM

In mijn boek "Les Effets boomerang" heb ik geprobeerd het samen te vatten. Het heeft zich uiteindelijk over een zeer lange periode afgespeeld. Ik wil benadrukken dat ik in de grond niet anti-vaccin ben. Ik heb me laten vaccineren zoals iedereen, tegen hepatitis B bijvoorbeeld, ik heb me nooit vragen gesteld. Profylaxe was volgens mij iets positiefs. Pas bij de komst van die producten, die covid-"vaccins", kreeg ik een zekere terughoudendheid.

Mijn toenmalige partner had een nicht die verpleegster was, en die zei me: „Het is niets, het is niet erg. Integendeel, je moet het doen, het zal iedereen beschermen, het zal jou beschermen.” Het gebruikelijke praatje, destijds volkomen lovenswaardig, van een verpleegster die geen enkele reden had om aan die producten te twijfelen. Dus ben ik gegaan, in juni 2021.

Enkele weken na de vaccinatie begon ik kleine problemen te krijgen. Neuropathische problemen, vreemde gewaarwordingen in de handen en de voeten, een droge huid, pijn. En ik vermagerde, een vreemd spierverlies dat niemand kon verklaren. Ik had voortaan moeite om mijn handen te gebruiken. Ik had het zelfs moeilijk om vlees te snijden of een vrucht te schillen. Het deed pijn in mijn vingers.

Ik moest mijn vriendin helpen het behangpapier bij haar thuis te verwijderen, maar ik kon mijn handen niet meer gebruiken, het was te pijnlijk. Ik begreep niet wat me overkwam. Het was zomer, op het strand kon ik niet meer op het zand lopen, het deed pijn. De bulten in het zand, de schelpen, alles deed pijn. Ik moest laarzen dragen om me te beschermen en langs het water te wandelen.

Geleidelijk aan sloop er een vermoeidheid in. In de loop van de maanden werd die erger. Met al die opgestapelde problemen ben ik uiteindelijk naar een neuroloog gegaan. De eerste neuroloog van een lange reeks. En de eersten die ik zag, vonden alles normaal. Ze deden EMG's bij me die normaal waren. Dus heb ik elders gezocht. Op de sociale netwerken heb ik gepraat met mensen die neurologische problemen hadden. En zij zeiden me dat er een smallevezelneuropathie bestond die overeenkwam met mijn symptomen. Ik heb toen andere soorten onderzoeken ondergaan, waaronder een Sudoscan, die aantoonden dat mijn bijnieren aangetast waren, en die het mogelijk maakten een smallevezelneuropathie aan te tonen.

Maar de neurologen bleven naar de oorzaken zoeken. Voor mij was de oorzaak duidelijk, want het was enkele weken na de Pfizer-injectie begonnen. Telkens als ik de vraag aan een neuroloog stelde, zei hij me: „Nee, nee, als het het vaccin was geweest, zouden uw problemen in de eerste dagen na de vaccinatie zijn begonnen, en niet na enkele weken.” Een bewering die later regelmatig werd tegengesproken, aangezien bij zeer veel mensen de vaccinatieproblemen pas na de eerste dagen na de injectie zijn opgedoken.

We hebben geen enkel perspectief op die producten. Ze werden in allerijl aan de bevolking toegediend, zonder hun effecten op middellange en lange termijn te kennen. Dus vroeg ik me af waarom een neuroloog zich veroorlooft om zoiets met zoveel zekerheid te beweren. Later heb ik hem studies voorgelegd, die van dr. Jean‑Marc Sabatier en die van andere wetenschappers, die het verband aantoonden tussen covidvaccinatie en smallevezelneuropathie. Hij bladerde het document met een afwezige blik door en… lachte me in mijn gezicht uit, terwijl hij zei: „U moet mij mijn werk niet komen leren!”

De smallevezelneuropathie was de eerste van mijn postvaccinale aandoeningen. Daarna verscheen myalgische encefalomyelitis. De recente klinische diagnose die ik bij een internist heb kunnen krijgen, heeft de vermoedens bevestigd van de eerste arts die me een onderzoek had laten ondergaan.

VALÉRIE

In de gewone taal noemt men dat "chronische vermoeidheid"?

GUILHEM

Ja, "chronischevermoeidheidssyndroom". Maar omdat er veel andere ziekten zijn die chronische vermoeidheid veroorzaken, is het juister om van encefalomyelitis te spreken, want in dit geval zijn er hersenletsels die met een PET-scan of PET-MRI worden aangetoond. Het is een ziekte die veel vermoeidheid veroorzaakt, zeer invaliderende post-exertionele malaise (PEM), veel spierzwakte, kortademigheid, spijsverteringsproblemen, constipatie… een hele waaier aan problemen.

VALÉRIE

Waarom wilde je deze getuigenis schrijven? Zeker, je bent romanschrijver, schrijven is voor jou natuurlijk. Maar wat was daarnaast je doel?

GUILHEM

Het is de getuigenis van een doorsneepersoon - ook al geniet ik enige bekendheid - geschreven in de vorm van een onderzoek dat probeert te begrijpen wat we allemaal hebben meegemaakt, die loden deken die over ons heen is gevallen, de pandemie, de lockdowns, de angst die zich in de bevolking heeft genesteld en, plots, toen de vaccins er kwamen, de wil van velen om zich zo snel mogelijk te laten vaccineren… In die context, en met bronvermelding van de informatie, vertel ik hoe ik na mijn vaccinatie, mettertijd, zelfs zonder covid te hebben opgelopen, in mijn lichaam steeds abnormalere en meer invaliderende dingen voelde.

Familie, vrienden, broederschap van de slachtoffers

VALÉRIE

Heeft je familie, je partner, je vriendenkring of zelfs je professionele omgeving je gesteund? Geloofden ze wat je zei? Kon je op hen rekenen?

GUILHEM

Behalve van mijn ouders heb ik heel weinig steun gekregen. Mijn ouders zelf dachten in het begin dat het psychosomatisch was. Maar uiteindelijk beseften ze dat mijn problemen echt waren. Nu heb ik hun volledige steun.

De vrienden en de rest van de familie zijn daarentegen zowat allemaal overtuigd dat het angst is. Een goede vriend steunt me van bij het begin, hij heeft me zelfs naar het ziekenhuis in Marseille gebracht, maar toch gelooft hij niet in mijn gezondheidsproblemen. Hij heeft het gedaan uit vriendschap, omdat hij het maximum voor me wil doen. Maar volgens hem zijn er geen problemen met het vaccin. Hij denkt zoals anderen die me met man en macht te lijf zijn gegaan sinds ik erover heb gesproken op de sociale netwerken. Zoals een bevriende journalist, of een bevriende auteur: die zijn echt over me heen gevallen. Met een andere vriend heb ik het volledig aan de stok gekregen. En zij zelf hebben ruzie met mij gemaakt omdat ze niet begrijpen dat ik stellingen steun die ze als complotdenken beschouwen. Ze zeggen dat ik schaamteloos laboratoria of geneesmiddelen beschuldig die miljoenen levens hebben gered, en dat ik zulke meningen niet mag verkondigen, omdat ik zelf een zekere bekendheid heb die mensen kan beïnvloeden, en zoals (lacht) het beroemde artikel 4 van het wetsontwerp over sektarische ontsporingen zegt, zou ik een schadelijke invloed kunnen hebben op mensen wat hun eigen gezondheid betreft.

VALÉRIE

En hoe wordt, buiten hun naasten, het publieke woord van de slachtoffers van de injecties ontvangen?

GUILHEM

Om publiekelijk te praten over wat ons overkomt, hebben wij, de slachtoffers, momenteel alleen de alternatieve media. In de drie jaar dat ik getroffen ben, heb ik veel andere slachtoffers van de covidvaccins ontmoet die nog ernstigere gevolgen hebben dan ik. Ik ben lid van de vereniging AAVIC, die zowel slachtoffers van de covidvaccins als slachtoffers van long covid (niet-gevaccineerden) verenigt. Ik heb haar voorzitter ontmoet, Mathieu, 39 jaar, bij wie zelf myalgische encefalomyelitis werd vastgesteld na zijn vaccinatie. Ik heb de ondervoorzitster ontmoet, Mélanie, 35 jaar, die na haar vaccinatie de ziekte van Charcot kreeg. Ik heb Julia ontmoet, die onmiddellijk na haar vaccinatie een pericarditis kreeg en daarna de ziekte van Bechterew; ze is amper 38.

Ik zou er ik weet niet hoeveel kunnen noemen… Macha, die mijn zusje van het hart is geworden, en die enkele maanden geleden in TPMP te zien was om over haar postvaccinale problemen te praten. Problemen heeft ze verzameld. Ik zou ze niet eens kunnen opsommen, zoveel zijn het er. Onlangs kreeg ze een epileptische aanval, terwijl ze nooit epileptisch is geweest. Met alles wat ze doormaakt, weet ik niet eens hoe ze nog overeind blijft. Trouwens, nu zit ze in een rolstoel, ze kan zich niet meer verplaatsen. Ze is 35.

En Laure ook, 44 jaar… Ik zou er zoveel kunnen noemen. In feite worden we allemaal dubbel gestraft. Een: we zijn ziek. Twee: wanneer we proberen te zeggen dat we ziek zijn, worden we gecensureerd. We worden onzichtbaar gemaakt in alle media, behalve die ene keer in TPMP met de getuigenis van Macha. We worden onderworpen aan een enorme omerta, niemand wil over ons praten. We lijden niet alleen, we zouden ook nog onze mond moeten houden.

Tegen de stilte en de censuur

VALÉRIE

Het woord van de slachtoffers lijkt veel mensen te storen. Toch zijn jullie met velen. De directrice van het Europees Geneesmiddelenbureau, dus niet de eerste de beste, zei in maart 2023 voor het Europees Parlement dat er in Europa 1,7 miljoen bijwerkingen waren gemeld, wat veel is. Temeer daar we weten – en dat geldt voor alle bijwerkingen van alle geneesmiddelen en vaccins – dat men de meldingen met tien moet vermenigvuldigen om het juiste cijfer te krijgen, aangezien minstens 90% van de bijwerkingen nooit wordt gemeld.

GUILHEM

Ja, want de meldingen bij de farmacovigilantie gebeuren niet systematisch. Veel artsen weigeren het te doen, terwijl ze de bijwerkingen van hun patiënten moeten melden. Dan moet je die melding zelf doen. En de meeste slachtoffers zien ervan af. Dus ja, er is onderrapportering! Trouwens, op een psychiater na die bevestigde dat mijn problemen niet van psychiatrische aard waren, heeft geen enkele van de artsen die ik heb gezien de minste twijfel geuit over het covidvaccin. Nochtans is mijn smallevezelneuropathie net na de vaccinatie opgetreden. Maar ze willen er niets van horen. De hypothese van het vaccin wordt a priori uitgesloten. Ze laten me allerlei verschillende tests doen, in verschillende ziekenhuizen. Ik moet heen en weer reizen tussen Montpellier, Nîmes en Marseille, verschillende keren naargelang de tests, om te zien waar het vandaan zou kunnen komen. En uiteindelijk zien ze niets. Het is waar dat smallevezelneuropathie vaak idiopathisch is, dus zonder bepaalde oorzaak. Maar dat neemt niet weg dat het hier toch net na de vaccinatie is gebeurd. Het minste wat men zou kunnen doen, is het dus toch melden bij de farmacovigilantie.

Ik zou graag weten waarom klokkenluiders wel gehoord worden wanneer het gaat om het milieu, het klimaat, de fossiele brandstoffen. En waarom daarentegen, wanneer het gaat om een product als dit vaccin, dat ons werd toegediend terwijl er geen enkel perspectief op was, de klokkenluiders die gewoon de omvang van het probleem willen kennen, worden uitgemaakt voor complotdenkers en leugenaars naar wie vooral niet geluisterd mag worden? Waarom twee maten en twee gewichten, terwijl het om twee even belangrijke onderwerpen gaat, die allebei onze gezondheid raken?

Waarom zegt men niet dat bepaalde vaccins, met name de mRNA-vaccins, bij sommige mensen ernstige gezondheidsproblemen hebben veroorzaakt die hebben geleid tot een ontsporing van het immuunsysteem gevolgd door ziekten, pericarditis, auto-immuunziekten, kankers, tinnitus en nog zoveel andere problemen. Ik zeg niet dat dit vaccin een gif is - als dat zo was, zou iedereen ziek zijn - maar dat het ook ernstige bijwerkingen kan veroorzaken, zoals bijvoorbeeld Levothyrox of Vioxx, die uiteindelijk tot een schandaal hebben geleid. Waarom zou dit vaccin, uitgerekend dit vaccin, op miraculeuze wijze vrij zijn van matige tot ernstige bijwerkingen, terwijl zoveel slachtoffers er overal over praten? Waarom wordt het woord van die slachtoffers gecensureerd? Het is een schande!

En dan vergeet ik nog over de overlijdens te praten! Er is een vereniging, Les Désenfantés, opgericht door Michèle Musso, die haar dochter Eva, 30 jaar, onmiddellijk na de vaccinatie verloor en wier getuigenis in het boek van Christine Cotton staat. Veel te veel mensen hebben hun kind na de vaccinatie zien sterven. Zoals Frédéric Beltra, die zijn zoon Maxime, 22 jaar, verloor en de vereniging Verity France oprichtte. Het is verschrikkelijk om een kind of een naaste te verliezen, wetende dat die vergiftigd kan zijn tot de dood erop volgde. Wanneer ik hun getuigenissen hoor, ben ik er kapot van, ik vraag me af hoe ze daarmee kunnen leven.

Zoals Marc Doyer, met zijn vrouw Mauricette, overleden aan Creutzfeldt-Jakob na het covidvaccin, die voor complotdenker wordt uitgemaakt en wordt lastiggevallen. Macha ook. Ze werden allebei lastiggevallen op de sociale netwerken sinds ze in de mainstreammedia (TPMP) zijn verschenen. Men beseft het niet. Ik weet hoeveel slachtoffers worden lastiggevallen sinds ze hebben gesproken. Ikzelf word lastiggevallen. De belagers bestaan en sommigen gaan heel, heel, heel ver.

VALÉRIE

We weten nu dat de covid-"vaccins" de vaccins zijn die de meeste bijwerkingen veroorzaken sinds er vaccins bestaan. Maar dat erkennen is voor de politieke, mediatieke en wetenschappelijke macht een totale onmogelijkheid. Dat zou betekenen erkennen dat er zo'n grote tekortkoming is geweest dat niemand daarna nog de wetenschap, de media of de politiek zou geloven. Het dreigt een schandaal van zeer hoog niveau te worden.

GUILHEM

Er zou net juridische aansprakelijkheid moeten worden ingeroepen van de personen die betrokken waren bij de promotie van deze vaccins: politici, wetenschappers, artsen, journalisten… Bovendien, als de stem van de vele slachtoffers niet wordt gehoord, als er geen klaarheid komt over de bijwerkingen van deze vaccins, zal het wantrouwen in de algemene bevolking toenemen en zich duurzaam verankeren. Als de autoriteiten blijven liegen, al was het maar door te verzwijgen, zal de bevolking het vertrouwen in de wetenschap verliezen en dreigt ze zich af te keren van de echte vaccins tegen andere ziekten.

VALÉRIE

Je had het over de wetenschappers die de schadelijke rol van het spike-eiwit hebben aangetoond, de oorzaak van veel bijwerkingen. Vaccinaal spike-eiwit, maar ook viraal. Jij hebt covid gehad en je bent gevaccineerd. Wat kun je zeggen over die dubbele aantasting?

GUILHEM

Gevaccineerd of besmet met het virus, we hebben allemaal dat spike-eiwit in ons. We weten nu dat het in een laboratorium werd vervaardigd via gain-of-function. We weten ook dat het niet op de injectieplaats blijft en niet snel verdwijnt, zoals ons ten onrechte werd verteld. Integendeel, het circuleert in het lichaam, nestelt zich er duurzaam en heeft een impact op de vitale organen. Dat varieert echter van persoon tot persoon, gevaccineerd of besmet. Geen enkele wetenschapper heeft, denk ik, een definitief antwoord over de verschillende vormen, duur en hoeveelheden van de persistentie van het spike-eiwit.

Waarom worden sommige gevaccineerden of besmette mensen zwaar getroffen, anderen matig, en nog anderen helemaal niet? Niemand heeft daar al een antwoord op. Komen die verschillen voort uit genetische verschillen? Neurologische? En waarom raakt het immuunsysteem zelf soms ontregeld? Hoe dan ook blijft het spike-eiwit in ons rondzwerven zolang er geen eventueel tegengif is gevonden waarmee we er hopelijk vanaf kunnen raken.

De mRNA-vaccins werden aangekondigd als een grote technologische doorbraak. In feite is het een technologie die in het verleden altijd op mislukkingen is uitgedraaid. Dr. Alexandra Henrion‑Caude heeft het erover in haar boek.

VALÉRIE

Je zegt zoveel belangrijke dingen in je boek… ik heb nog een laatste vraag. Na alles wat je is overkomen, hoe zie je de toekomst?

GUILHEM

Vandaag kan ik geen werk vinden. Voltijds werken is voor mij onmogelijk. Ik ben erkend als werknemer met een handicap door de MDPH (Maison Départementale des Personnes Handicapées), waardoor ik een beetje geholpen word door France Travail. Maar het is moeilijk om een deeltijdse baan te vinden. Zeker op mijn leeftijd, 53 jaar. Rekruteerders verkiezen jongeren die vol energie zitten en het maximum kunnen geven. Ik heb nu noch de jeugd, noch de energie. Dus woon ik bij mijn ouders, die… hun leeftijd hebben. Bijna 80, en ze beginnen gezondheidsproblemen te krijgen.

Ik blijf schrijven, maar de boeken volstaan niet om in mijn levensonderhoud te voorzien. Ik zit in een precaire situatie. En het is moeilijk om te reageren. De minste inspanning dwingt me te stoppen, op adem te komen. Mijn leven is volledig op zijn kop gezet. Ik weet niet wat de dag van morgen brengt. Ik probeer positief te blijven, mezelf voor te houden dat er ontdekkingen zullen komen en waarheden aan het licht zullen komen. Zo zullen wij, de slachtoffers, erkend kunnen worden en misschien behandeld, genezen, wie weet.

De erkenning van onze kwalen, dat is wat we vragen wanneer we getuigen. Als antwoord censureren TikTok, of Facebook en alle anderen ons en verbannen ze ons. We zijn verplicht onze woorden te versleutelen om hun censuur te ontwijken. Stel u het belachelijke voor van "prikprik" te schrijven of te zeggen in plaats van vaccinatie en "coco" in plaats van covid. We moeten de gevoelige woorden vermijden om niet door de algoritmes te worden opgemerkt. Facebook bijvoorbeeld laat anderen de ergste beledigingen, lasterpraat, pesterijen en aanvallen uiten. Zelfs wanneer ze worden gemeld, reageert Facebook niet. Maar het volstaat dat wij "vaccins ", "mRNA " zeggen… en Facebook gooit de video of de post onmiddellijk weg. Zelfs wetenschappers die wetenschappelijke gegevens over ons publiceren, worden gecensureerd. Het is ondraaglijk, dat moet koste wat het kost veranderen.

VALÉRIE

Heb je nog iets toe te voegen?

GUILHEM

Met "Les Effets boomerang" heb ik geprobeerd een boek te maken dat vlot leest, niet zoals de dikke boeken die ik gewoonlijk schrijf. Hier gaat het om een getuigenis.

VALÉRIE

Dat is net het interessante. Ik raad mensen echt aan het te lezen, want het is uniek om week na week en maand na maand een getuigenis te lezen over wat jou is overkomen, slachtoffer van het covid-"vaccin", die geen wetenschapper of arts is, maar (ook al heb je als kunstenaar een zekere bekendheid) een doorsneemeneer of -mevrouw, verbonden met de mensen, met ons allemaal, de mensen.

GUILHEM

Ja, ik heb het tegelijk voor mezelf en voor de anderen geschreven. Voor alle slachtoffers.

VALÉRIE

Bedankt, Guilhem.

Interview Valérie Lemaître, transcriptie Michel Caulea
Chapeau en illustratie door BAM!, foto Guilhem Méric