Verandert het mRNA-vaccin het DNA, ja of nee?
Verandert het boodschapper-RNA-vaccin (mRNA) het DNA van de ontvanger? Onderzoekers van de Zweedse universiteit van Lund hebben in vitro de omgekeerde transcriptie naar DNA bevestigd van het mRNA in het anti-covidvaccin BNT162b2/ Corminaty van Pfizer-BioNTech. Een „duidend” artikel heeft dat echter snel weerlegd. Hoe zit het nu eigenlijk?
Op 25 februari verscheen in het tijdschriftCurrent issues of molecular biologyeen studie van zeven onderzoekers van het Departement Klinische Wetenschappen van de Universiteit van Lund in Zweden[1], die op basis van een laboratoriumexperiment aantoont dat een mRNA-behandeling in bepaalde gevallen het DNA van de doelcellen effectief kan wijzigen. De resultaten van deze studie lijken gelijk te geven aan wie zich van bij het begin principieel verzette tegen het gebruik van de farmaceutische producten die „anti-covidvaccins” worden genoemd en die gebaseerd zijn op een innovatieve maar omstreden mRNA-technologie.
De vraag houdt een deel van de bevolking bezig, dat niet wil horen van een mogelijke wijziging van zijn DNA door een medische behandeling, wat daarvan overigens ook de voordelen mogen zijn.
De studie
Aldén et al.[2]leggen uit dat ze de omgekeerde transcriptie van het mRNA naar DNA hebben vastgesteld in gekweekte menselijke levercellenin vitro. Dat werd aangetoond met de PCR-methode. De auteurs bevestigen dat dit proces vrij snel plaatsvindt, binnen 6 uur nadat de celcultuur in contact is gebracht met het mRNA uit het vaccin.
Er werd daarvoor gekozen voor een cultuur van levercellen, omdat het mRNA van het vaccin zich na injectie vaak concentreert in de levercellen van gevaccineerden. Ze benadrukken echter dat het om de eerste studie in zijn soort gaat en dat andere studies,in vitroenin vivo, nodig zijn om te bevestigen dat dit proces ook plaatsvindt in andere cellen die het mRNA bereikt, zoals die van de milt, de bijnier, de eierstokken en de teelballen.
Wat er op het spel staat
De auteurs benadrukken dat er ook andere studies nodig zouden zijn om na te gaan of deze „getransformeerde” cellen het spike-eiwit tot expressie brengen, wat cytotoxische gevolgen zou hebben. Ze onderstrepen ook dat in de studies over het vaccin van Pfizer geen enkel rapport werd geleverd, noch over genotoxiciteit, noch over carcinogeniciteit. Welnu, gezien de bevestiging door een andere studie[3]van de mogelijkheid van een omgekeerde transcriptie van het RNA van sars-cov-2 in het menselijk genoom, en de bevestiging door hun studie van de omgekeerde transcriptie naar DNA, zou het virale genoom het risico kunnen lopen te integreren in het menselijk genoom, wat een risicofactor vormt voor de ontwikkeling van kanker[4].
De debunking?
Op 4 maart publiceerde het populairwetenschappelijke tijdschrift Sciences & Avenir echter een „duidend” artikel[5]van de hand van journaliste Coralie Lemke, houder van een master journalistiek met een specialisatie in radio[6], en laureate van de beursGlobal Health Journalismvan de stichting Bill & Melinda Gates in 2018[17]. Ze beweert aan te tonen dat de studie van de Zweedse onderzoekers... helemaal niets aantoont! Volgens de „duiding” van de journaliste zijn de resultaten van de studie van de doctors in de moleculaire biologie van de Zweedse universiteit dus te partieel en kunnen ze niet worden veralgemeend. Wie heeft er dan gelijk?
De relativering
Wie het artikel van Sciences & Avenir analyseert, merkt dat het om een vrij ernstige wetenschappelijke discussie van de journaliste gaat, die de resultaten van de studie van de onderzoekers van de Universiteit van Lund terecht relativeert. De studie toont immers alleen een wijziging van het DNA aan onder bepaalde laboratoriumomstandigheden. Ze bewijst dus niet met zekerheid dat deze wijziging zich ook effectief voordoet in reële omstandigheden, bij elke „anti-covidvaccinatie”. Het is dus inderdaad aangewezen geen overhaaste conclusies te trekken bij het lezen van de Zweedse studie.
Deze kritiek op een voorlopig resultaat is volkomen normaal in het wetenschappelijke proces van waarheidsvinding. In tegenstelling tot wat de door Sciences & Avenir gepubliceerde „duiding” lijkt te suggereren, sluit het relativeren van de resultaten van een studie de vraag echter niet af, maar roept het integendeel op tot verder onderzoek om de oorspronkelijke resultaten te bevestigen of te ontkrachten...
De vraag
Zou men, gezien de opmerkelijke resultaten van de Zweedse onderzoekers over een vraag die een deel van de burgers ten zeerste aanbelangt, niet met dezelfde ernst verder moeten graven in deze vraag? Zou het niet aan de fabrikant van farmaceutische producten zijn om zijn product in alle transparantie te onderwerpen aan een wetenschappelijk onderzoek door onafhankelijke onderzoekers, om de gevaren ervan te beoordelen? Is het immers niet uit het debat tussen wie wil bewijzen dat de bijwerkingen bestaan en wie het tegendeel wil bewijzen, dat de wetenschappelijke waarheid kan ontspringen?
Het oordeel
De Zweedse studie is een begin van antwoord, weliswaar partieel, op een legitieme vraag van een deel van de bevolking. Het „duidende” artikel van Sciences & Avenir lijkt van zijn kant, onder het mom van wetenschappelijk jargon, er eerder op uit de vragen van de burgers in diskrediet te brengen en hen aan te moedigen een commercieel product te gebruiken, zonder te antwoorden op de vragen over de onschadelijkheid ervan.
Het doel van de publicatie van Sciences & Avenir roept vragen op. Op zijn minst vreemd genoeg lijkt die de heilige „strijd tegen vaccinatieweigering” boven de zoektocht naar de wetenschappelijke waarheid te plaatsen. Maar bedrijft men met die vooringenomenheid nog wel wetenschap? Op welk moment wordt het gewoon propaganda, gelegitimeerd door wetenschappelijk jargon? En vertrekt de aanpak van Sciences & Avenir ten slotte wel vanuit de intentie om de waarheid te zoeken, zoals men van een „duiding” mag verwachten? Of maken andere belangen deel uit van de vergelijking?
Uiteindelijk roept de lectuur van deze „duiding” dus meer vragen op over de legitimiteit – vanuit het strikte oogpunt van de zoektocht naar wetenschappelijke waarheid – van de „duiding” zelf dan over de zogenaamd „geduide” studie.
Door Colin Meier en Nicolas Mertens, burgerjournalisten bij BAM!
[1] https://www.mdpi.com/1467-3045/44/3/73
[2] https://mdpi-res.com/d_attachment/cimb/cimb-44-00073/article_deploy/cimb-44-00073.pdf
[3] https://pubmed.ncbi.nlm.nih.gov/33958444/
[4] https://tkp.at/2022/02/26/studie-bestaetigt-genom-veraenderungen-durch-mrna-impfungen/
[5] https://www.sciencesetavenir.fr/sante/covid-19-non-le-vaccin-pfizer-ne-peut-pas-s-integrer-dans-notre-genome_161929
[6] https://www.sciencesetavenir.fr/auteurs/coralie-lemke_52096
[7] https://www.sciencesetavenir.fr/auteurs/coralie-lemke_52096
