Coronavirus, een nieuwe natuurlijke behandeling?
Nieuwe hoop op donderdag 11 februari, op het Grand Forum Citoyen „Santé et qualité de vie” van de regio Guadeloupe: een natuurlijke behandeling tegen covid-19, zonder bijwerkingen, zou beschikbaar zijn.
De aankondiging is spectaculair: covid-19 kan worden voorkomen dankzij een plantenextract, „l’herbe à pic” (Neurolaena lobata). Deze ontdekking komt van het laboratorium Phytobokaz, opgericht door dokter Henry Joseph. Het therapeutische principe is schijnbaar eenvoudig: de werkzame stoffen verhinderen eenvoudigweg de vermenigvuldiging van het virus in onze cellen.
Een virus kan zich, in tegenstelling tot andere micro-organismen, immers niet op eigen houtje vermenigvuldigen: het moet een cel binnendringen om er het replicatiesysteem van te „kapen” en zich zo in een gastheer te verspreiden.
Deze nieuwe behandeling zou dus niet werken door het virus te elimineren, maar door de vermenigvuldiging ervan te blokkeren.
Deze plant, l’herbe à pic (of Zèb à Pik), is endemisch in het Caraïbisch gebied en groeit er zeer gemakkelijk. Ze wordt er overigens al 200 jaar in de traditionele geneeskunde gebruikt.
Het is dus niet meer dan „natuurlijk” dat dokter Henry Joseph al 32 jaar de effecten ervan bestudeert bij de behandeling van diverse infectieziekten.
Wat zijn de werkzame bestanddelen van deze plant?
Volgens deze arts zouden de flavonoïden en de sesquiterpeenlactonen de belangrijkste werkzame stoffen zijn. Dat doet denken aan andere middelen die tegen covid-19 zijn voorgesteld.
Neem bijvoorbeeld de eenjarige alsem (Artemisia annua), waarvan de Malagassische president de anti-covideigenschappen prees en die aan de basis ligt van een middel dat in zijn land werd ontwikkeld. Tot de werkzame stoffen van deze plant behoort artemisinine, dat deel uitmaakt van de sesquiterpeenlactonen.
Laten we eraan herinneren dat deze stof, die werkzaam is tegen paludisme (malaria), deel uitmaakt van de klassieke behandelingen die de WHO aanbeveelt. De Chinese onderzoekster Youyou Tu kreeg overigens in 2015 de Nobelprijs voor haar werk over deze molecule, die vandaag synthetisch wordt aangemaakt.
En daar duikt het spook van hydroxychloroquine weer op: ook een antimalariamiddel…
De flavonoïden, een van haar werkzame bestanddelen, hebben een antivirale werking die al lang bekend is.
En hier vinden we het octrooi uit 2006 van dezelfde Dr. Henry Joseph (octrooi FR 2870457 A1) op een behandeling voor RNA-virussen, waaruit een middel genaamd Virapic zou voortkomen, en waarvan de verkoop in Guadeloupe explodeerde sinds de aankondiging van 11 februari.
Het lijkt er dus op dat de doeltreffendheid van deze „nieuwe” behandeling de facto kan worden vastgesteld op basis van haar werkzame bestanddelen, die al lang bekend zijn. Goed uitgevoerde klinische studies zouden de hypothesen van dit laboratorium kunnen bevestigen, maar ontbreken in dit stadium nog.
Gaan we er dan voor?
Als we de onheilsprofeet spelen: nee.
Geen enkele preventieve behandeling of behandeling die vanaf de eerste symptomen wordt toegediend, werd door de WHO goedgekeurd. Of het nu gaat om hydroxychloroquine, ivermectine, azitromycine, macroliden, artemisia of zelfs risicobeperkende strategieën ( vitamine C, D, zink,…) …, ze werden allemaal in de kiem gesmoord door de „bevoegde” medische gemeenschap.
De kans is dus groot dat deze potentiële behandeling naar de rommelkamer van de „officiële” geneeskunde wordt verwezen omdat ze volgens de huidige normen „ongeldig” is.
Laten we hopen dat sommige wetenschappers zich over de kwestie buigen en, zonder druk, de mogelijkheden van deze behandeling, zoals van andere, kunnen onderzoeken, om uit deze crisis te geraken die al veel te lang duurt.
Fotobron:
https://www.qwant.com/?q=neurolaena%20lobata&t=images&license=share
