De slang van de RTBF bijt in haar eigen staart...

De slang van de RTBF bijt in haar eigen staart...

Afgezien van het feit dat de RTBF oneerlijke concurrentie voert door tegelijk overheidssubsidies te ontvangen en reclame te mogen verkopen via haar regie RMB. Het ex-NIR is niet gevrijwaard van verwijten over de lonen van zijn leiders, de censuur van zijn eigen humoristen en een vorm van sociaal totalitarisme... Reyers, jouw meedogenloze wereeeeeeld.

De openbare omroep is van ons

Wat media betreft, kan men harder slaan op de gesponsorde media, waaronder de RTBF. Volledig ten laste van de belastingbetaler. Daarbovenop een regie, RMB, voor bijna 90 % in handen van de RTBF, die met 85 actieve medewerkers meer dan 100 miljoen netto-omzet draait. Dat is al duidelijk een geval van oneerlijke concurrentie tegenover de privéspelers. Maar blijkbaar kan het niemand iets schelen. Naast de media van het huis voegt men aan de portefeuille het reclamebeheer van privé-entiteiten toe, voor LN24, BeTv, Nrj... Nog een absurditeit.

Ik sla het heilige debat over de collusie van de boodschappen van onze hoge pieten over, zonder enige reflectie, perspectief, onderzoek, twijfel... We zijn er allemaal innig van overtuigd geraakt dat het een evident en dagelijks voldongen feit is. De RTBF rijdt voor de macht.

Het grote huis censureert zichzelf

In één week tijd werden twee humoristische columnisten gecensureerd op de „bezorgde” netwerken na hun passage in de uitzending. Enerzijds PE, een humorist die bijvoorbeeld veel doet lachen met de actualiteit van het Overlegcomité. Die jongen heeft 231.000 volgers op zijn Facebookpagina. Hij heeft op de netwerken meer publiek dan het medium TiPik waar hij werkt. Een vrij grappige column over Elio di Rupo en vooral zijn hallucinante toespraken op de Fêtes de Wallonie. Hij dreef de spot met de daden, niet met het uiterlijk. En imiteerde de man uit Bergen daarbij behoorlijk geslaagd.

De Quebecer Dan Gagnon werd eveneens gecensureerd voor een bijtende column over zijn eigen werkgever, over de organisatie van het WK in Qatar en de uitzending ervan door de openbare omroep. Bim, om niet te zeggen BAM!, ook hij werd achteraf monddood gemaakt. Terwijl zijn column in de studio nog was geprezen door de producer van het programma. Hij is intussen buitengezet.

De virulente column van de uitstekende Thomas Gunzig, die Elio, de prins van Wallonië, een flinke veeg uit de pan geeft, kreeg daarentegen geen enkele opmerking. Men kan zich afvragen of columnist zijn op La Première niet comfortabeler en beschermder is dan op TiPik. Intellectueel snobisme haalt het wellicht van politieke lichtgeraaktheid. Bodyguard Jean-Paul Philippot weet dat wie Gunzig aanvalt. Een zwaargewicht aanvalt.

De baron van de openbare omroep: Jean-Paul Philippot

In dezelfde week als de dubbele mediaguillotine voor de columnisten heeft vriend Philippot op usurperende wijze een nochtans democratisch stakingsrecht geforceerd; hij heeft onlangs een rechtszaak verloren tegen een klokkenluidster, Christine Strumont, die zijn buitensporige verdiensten onthulde. Hij ontvangt meer emolumenten dan de president van de Verenigde Staten. Hij was daar perfect van op de hoogte. Hij heeft gewoon een licht „Oeps. Sorry” laten vallen. Dat was het zowat. Hij blijft zijn maandelijkse renten opstrijken.

Ook de hoeder van de journalistieke tempel krijgt het te verduren

Jean-Pierre Jacqmin, onlangs aangesproken door Transparencia, heeft op deze mediascud niet gereageerd.

„Waarom wordt de journalist RTBF Info die verantwoordelijk is voor het nieuws even goed betaald als de minister-president van de Federatie Wallonië-Brussel die hem subsidieert? Om er zeker van te zijn dat hij trouw de belangen zal dienen van de ministers en de partijen aan de macht? Aan het begin van zijn loopbaan wordt elke RTBF-journalist op een dag geconfronteerd met het ongenoegen van Jean-Pierre Jacqmin, wanneer artikels de leiders aan de macht al te vaak mishagen. Jean-Pierre "BRITA" en zijn adjuncten herlezen/filteren, en na enkele maanden heeft de "geformatteerde" RTBF-journalist de les begrepen: hij weet vooraf wat hij voor het publiek moet verzwijgen. Nooit te veel praten over ambtenaren-klokkenluiders die het publiek willen informeren over de disfuncties van de gepolitiseerde openbare dienst. Dankzij deze journalistieke hulpkracht, betaald als een minister, hoeft een politicus zich zelfs niet meer te beklagen over een artikel: ze zijn al zo glad gestreken door JPJ dat alles van hen afglijdt.” Bronnen: Transparencia en jaarverslag RTBF pg 139 tot 14.

De pers heeft een mediarecht over leven en dood

We herinneren ons allemaal de media-aanslag op Carl de Moncharline, in een pleidooi à charge tijdens een verderfelijke uitzending die François de Brigode in drie televisiejournaals opklopte. Nooit eerder gezien. Carl werd achteraf juridisch nergens voor lastiggevallen. Zonder dat Justine Katz, de dirigente, ook maar de schaduw van een excuus aanbood.

Wat te zeggen over het mediabloedbad rond de uitstekende documentaire van Bernard Crutzen... De Belgische bevolking kan dit journalistieke totalitarisme van de Belgische macht niet meer aan. In de Reyersgebouwen heerst een stevig bestuursprobleem. Wat te zeggen over de raad van bestuur, waarin geen enkele politieke vertegenwoordiger echte mediacompetenties heeft. Les Engagés hebben er Joëlle Milquet naar voren geschoven en de PTB heeft er Vincent Engel geplaatst, geen partijlid, professor hedendaagse Franse literatuur...

Dit moet ophouden...

Pietje Schramouille


 De meningen in dit artikel vallen uitsluitend onder de verantwoordelijkheid van de auteur en weerspiegelen niet noodzakelijk die van BAM!

Bronnen

 Fotobron: 

Originele afbeelding van besjunior op stock.adobe.com (herschaalde afbeelding)

Delen
We zoeken versterking

BAM! heeft handen nodig.

Redactie, vertaling, videomontage, sociale media, nalezen, evenementen. Vrijwillig, zoals wij allemaal.

← Terug naar home